Heb me vandaag heel goed geamuseerd op de school. Heb in de kleuterklas gestaan met Lisette. Wie had dat ooit gedacht dat ik dat leuk zou vinden? In elk gaval, het was allemaal pure improvisatie. Moet zeggen, is niet gemakkelijk, maar ik leer er ook veel uit. Je bent wel heeeeel vuil als je een halve dag in de kleuterklas gestaan hebt met 56 kinderen. Ik zit vol onder snot, urine en nog meer van dat… maar we hebben nog een schort die ons beschermt tegen dat vuil. Gelukkig kan ik me straks terug douchen. Nuja douchen, bakjes water over me heen gieten is een betere benaming. Maar het resultaat is wel hetzelfde. Mijn immuunsysteem zal sterker zijn dan ooit als ik terug kom.

Ben zondagochtend met andere vrijwilligers en mijn ouders de Mont Bapid gaan beklimmen. Nuja beklimmen is een groot woord; we hebben een heel stuk omhoog gereden met de moto’s en het laatste stukje beklommen. Heb me dus alweer goed kunnen trainen op een rodeo. Wat krijg je daar buik- en armspieren van! Maar is misschien goed, want met al dat vet eten hier. (ben alweer een lekkere beignet aan het verorberen, meer olie dan deeg, maar lekker!).
Op de berg (is eigenlijk een uitgedoofde vulkaan) kon je genieten van het vulkanisch meer. Het was echt prachtig. Ik zou daar wel uren kunnen gezeten hebben, maar na 5 minuten wou mijn vader alweer terug. Afrikanen zijn over het algemeen vrij geduldig, maar als ze iets willen, moet het onmiddellijk gebeuren.

Het weer is de laatste dagen niet veel soeps. Het regent en is erg bewolkt. Behalve de warmte is er niet veel verschil met België. Hoewel ik het hier allang niet meer warm vind. Ik ben al volledig aangepast aan de temperatuur hier.

Ik zag het even allemaal niet meer zitten. Het leek erop dat ik mocht terug keren naar België waar ik echt geen zin in had (althans nu nog niet). Mijn familie hier en ik zaten er echt door. Klinkt misschien raar, maar we hebben in deze korte tijd echt een band opgebouwd. Het voelt zo vertrouwd allemaal bij mij thuis… Gelukkig waren het allemaal zorgen om niks. Het is allemaal goed gekomen. Ik mag hier voorlopig tot 31 oktober blijven en daarna gaat mijn verlenging in omwille van mijn tyfus. Handig als je hier je connecties hebt. anders zat ik nu wel in België…

De avond dat we het goede nieuws hoorden zijn mijn papa en ik der enen op gaan drinken. Het was erg gezellig. Hij werd ineens ook zo emotioneel (ben dat helemaal niet gewend van hem). Hij vertelde over hoe hij zich voelde als de andere vrijwilligers weg gingen en hoe hij zich zal voelen als ik weg ga. Hij gaat dan een week in mijn kamer slapen om te beseffen dat ik er echt niet meer ben (heeft hij ook bij de vorige twee vrijwilligers gedaan). Maar wat ik echt leuk vond om te horen was dat zowel hij als Bernadette zeiden dat ik de beste vrijwilliger ben die ze tot nu toe gehad hebben! Ik vond dat heel leuk om te horen! Misschien zeggen ze dat tegen iedereen, maar mijn zelfvertrouwen wordt er toch maar lekker mee opgekrikt.

Dit weekend ben ik naar Bamenda geweest om de goede afloop te vieren. Wat een mooie stad! We (Lisette, Hans, Anne en Dorieke) gingen er een andere vrijwilliger (Roos) bezoeken. Ze zit daar sinds kort helemaal alleen en kan dus best ook wat blank gezelschap gebruiken (dat heb je hier echt af en toe eens nodig hoor). Wat een mooi appartement! Ik heb echt genoten! ik kon daar douchen (de kraan viel er wel af als je hem open draaide en het water was wel reeds koud, maar dat zijn details) en ik had er een toilet die doorspoelde. Wat een magische dingen allemaal. Je hebt er geen gedacht van hoe je gaat genieten van de kleine dingen (zelfs een toilet die een bril heeft EN doorspoelt!!!). Man wat ga ik alles magisch vinden als ik terug kom!
Heb op de markt van Bamenda twee stofjes gekocht om mooie rokken van te laten maken die ik wel in België kan dragen. Mijn pakje vind ik wel een leuk souvenir, maar persoonlijk niet zo flatterend.

Voor de rest niet zoveel nieuws eigenlijk, dus sluit ik dan maar beter af. Groetjes en tot later

Amai, ik ben nog ziek van gisteren (teveel gegeten). Ik had voorgesteld om eens pannenkoeken te bakken voor hen om ze eens iets van bij ons te laten proeven (nadien bleek dat mijn voorganger dit ook al had klaargemaakt, maar demijne waren beter :p). Ben samen met mijn mama inkopen gaan doen op de markt en dan ben ik eraan begonnen. Ik heb het puur op mijn gevoel moeten doen, want het was al meer dan twee jaar geleden dat ik dat nog eens gemaakt had. Maar al zeg ik het zelf; ze waren echt heerlijk! Ik wacht niet meer zo lang om ze nog eens te maken. Zal trouwens niet mogen ook, want ik moet het hier de helft van de straat leren maken

Zaterdag heb ik met de andere blanken een uitstap in Foumban gemaakt. Twas gezellig, maar we vielen enorm in de kijker. Nuja, ik denk dat de meesten daar nog geen 8 blanken bij elkaar gezien hebben; het was een echte invasie! We hebben er de overdrukke markt bezocht en het paleis van Foumban. Ik heb er van genoten, maar op sommige momenten me ook rot geërgerd aan de opdringerigheid van de Afrikanen! Gelukkig was dat enkel zo in het toeristische gedeelte, op de markt hadden we daar geen last van. Langs de andere kant begrijp ik die mannen wel goed hoor; ze zien ineens hun bron van inkomsten voorbij lopen en dan nog wel in achtvoud. Je zou voor minder opdringerig worden!

Vandaag ben ik naar Bafoussam geweest met Monsieur Kakambé. Ik ging mijn visum verlengen en hij ging mee omdat hij een belangrijk aanzien heeft die veel geregeld krijgt. Nuja, ik zal toch nog eens moeten terugkeren volgende maand, want ik was te vroeg. Maar ze hebben al een kopie genomen van mijn paspoort en ik heb al betaald, dus de volgende keer dat ik ga moet ik juist nog een krabbel zetten en klaar is kees.

Voor de rest heb ik niet veel nieuws meer en de foto’s zullen ook nog een beetje op zich laten wachten, want ik kan dat alleen doen als Lisette erbij is (zij heeft nl een stick waarmee ik ze kan over zetten). Groetjes