Pffff wat liep ik gefrustreerd! Jullie hebben er geen gedacht van hoeveel moeite ik nu moeten doen heb om toch nog op internet te geraken (zit nu in Fouban, dat is een uurtje rijden). Nuja ik ben er… met meer nieuws deze keer!
Woensdag kreeg ik doodleuk te horen van de directrice dat mijn remediëringslessen “a waste of time” zijn. Ik was volledig overdonderd en vroeg haar wat ze daarmee bedoelde. Uiteindelijk was de leerkracht van de zesde klas bij haar gegaan om te zeggen dat hij vond dat ik in alle klassen wiskundelessen moet gaan geven (hij had me in de derde klas bezig gezien en vond me geweldig! Misschien moet ik hem als referentie vermelden in mijn cv 
). Ergens is dit wel een mooi compliment, maar ik was zo kwaad! De directrice draait met de wind van gedachte. Ik stel haar remediëring in kleine groepen voor en ze schildert me af alsof ik een of andere onderwijsgod ben. De leerkracht van de zesde klas vindt het tijdsverspilling en vindt dat ik alle leerkrachten ginder moet tonen hoe wiskunde moet gegeven worden en opeens denkt de directrice daar ook zo over! Echt ik was erg teleurgesteld. Het ging juist zo goed en de kinderen bleven me maar vragen wanneer ze de volgende keer konden komen. Dat ze daar dan eens een voorbeeld aan nemen! De leerkracht van de zesde klas zou *verdomme* beter hier eens naar komen kijken! Hehe tot zover de frustraties…
Donderdag ben ik met mijn mama naar Bafoussam geweest (de inspectrice is nog steeds moe en aangezien ik donderdag en vrijdag op CEBEC sta, had ik dus verlof). We hebben er inkopen gedaan om macaroni (wat ze echt niet lekker vonden. Behalve de papa,die heeft 2 porties genomen. Twas echt grappig. Eerst zeiden ze allemaal dat het heerlijk was, maar ja kon zo zien dat ze het echt niet lekker vonden. Ze wouden me niet beledigen. De blanken vonden het wel lekker, dus het lag niet aan mijn kookkunsten.) te maken. Man ik was veel geld kwijt en dat in Afrika! In de supermarkt was alles wel veel duurder dan op de markt. Maar ik moest enkele dingen kopen die ze op de markt niet hebben. Zo heb ik ook een twix gekocht. Ik weet het, niet belangrijk, maar ik heb daar zoooooooooooooooooo ongelooflijk van genoten! Ik mis de Belgische chocolade! Dus papa neem maar een kilo pralinen mee, verdikken doe ik hier toch al. Ik heb mijn mama een halve gegeven en het was alsof het het beste was dat ze ooit gegeten had! Ze heeft me wel tien keer gezegd hoe lekker ze het vond en ze heeft er zo’n 20 minuten over gedaan om hem op te eten. Wat liepen we daar allebei te genieten. Nu lijkt het alsof het eten hier niet lekker is, maar dat is helemaal zo niet! Ik leer volop coucous maken, want dat is echt heerlijk! We hebben trouwens ook gegrilde vis gegeten op de markt en het was om je vingers af te likken. De piment die ze overal op doen ben ik al redelijk gewend. Het is bijlange zo pikant niet meer.
Gisteren had ik dus ook geen werk. Ik heb mijn haar laten invlechten door mijn tante! Ik heb er ongelooflijk veel spijt van. Het heeft enorm veel pijn gedaan en ik vind het echt afschuwelijk! Ook is het echt niet makkelijk om ermee te slapen. Het enige voordeel is dat mijn haar niet in mijn gezicht hangt. Gelukkig zien jullie me zo niet en gelukkig blijft het er maar twee weken in zitten, als het er bij mij al zo lang zal blijven in zitten…
Ben gisteren ook nog een school gaan bezoeken in Foumban die gesticht is door een Nederlandse vrouw. Ze is getrouwd met een Kameroenees en woont hier al 40 jaar. Het was echt de moeite waard om te zien allemaal. We zijn (de nasa’s = de blanken) daar ’s avonds ook blijven slapen en eten en er was dessert! Ik was helemaal in extase 
Gisterenavond kwamen er ook allemaal Amerikanen op bezoek bij de Nederlandse vrouw. Die wonen hier allemaal omdat God het zo gewild heeft. Ik geloofde mijn oren niet. Welke onzin daar allemaal uitkwam zeg! Buiten die onzin, waren ze wel enorm vriendelijk en was het wel een erg gezelllige avond. Wat me ook is opgevallen is dat ik veel minder nood heb aan blanken dan de anderen hier. Ze vonden het allemaal heerlijk gisteren om tussen de blanken te zitten. Ik vond het ook wel gezellig, maar dat hoeft voor mij allemaal niet. Ik heb het prima in mijn gezin en hopelijk blijft dat de komende weken zo…
Meer nieuws zal ik jullie volgende keer meedelen, want mijn uur is bijna op. Blijven posten is de boodschap ook al denk je dat het niet interessant zal zijn (dat denk ik soms ook over wat ik schrijf. Cfr: beenhaar en twixverhaal). Groetjes (en sus het regent hier met momenten heeeeeeeeeel hard).
