Het afscheid moest er dan uiteindelijk toch van komen. Het was echt lastig voor ons allemaal. Zeker toen ze me vroegen om niet te gaan. Gelukkig had ik mijn papa en tante bij mij, die konden me dan opvangen.
Al bij al heb ik het daar wel mooi kunnen afsluiten. Dinsdag was het mijn afscheidsfeest waar er 46 man aanwezig was (ocharme mijn mama, die moest 2 ganse dagen koken!). Heb veel leuke souvenirs gekregen. Het was uiteindelijk toch een betere manier om af te sluiten dan dat ik eerder naar België zou zijn gemoeten door dat klotevisum. Nu mis ik mijn ouders en enkelen daar wel, maar ik aanvaard het op deze manier. Zou het veel moeilijker gehad hebben met een vervroegde terugkomst.
Het is echt raar om te denken dat ik hen misschien nog terug zal zien, maar dat toch enkele jaren zal duren. Misschien zie ik hen ook nooit meer terug, ik weet het niet… Zal hen in ieder geval nooit vergeten en ben toch dankbaar dit meegemaakt te hebben.
Voor de rest heb ik echt weinig te vertellen. Heb er eerlijk gezegd ook weinig zin in, maar heb toch nog vlug een LAATSTE bericht geplaatst om jullie niet te lang op je honger te laten zitten. Ben dus vanaf gisteren op reis en zal dus niet veel tijd en/of zin meer hebben om aan die blog te werken. Ik zie jullie in ieder geval graag na 9 december allemaal terug (waar jullie me vast massaal aan de luchthaven zullen opwachten)! Groetjes en dank aan alle trouwe posters en een beetje dank aan de onbekende lezers…
Bernadette haar blaas was gelukkig even groot als demijne en samen gingen we telkens een mooi en ietwat rustig plekje uitkiezen. Eigenlijk gewoon aan de kant van de weg. Stel je voor; je gaat in Gent op cafe en je moet opeens naar de WC dat je dan gewoon tussen twee geparkeerde auto’s gaat zitten (en dat is dan nog heel beschut, bij mij was het gewoon in een open vlakte waar niet teveel licht was). Sommigen van jullie voelen me waarschijnlijk al komen… Inderdaad: ik ben in stijl geëindigd. Ik zat dus weer samen met Bernadette langs de kant van de weg totdat een Motorjongen het nodig vond om die weg in te rijden. Op zich niet zo heel erg, maar wel vrij genant als die motor met zijn spot op jou schijnt; zeker als je een blanke bent! Daar zat ik dan met mijn broek omlaag. Hij zal wel de avond van zijn leven gehad hebben. Je ziet hier niet elke dag blote blanke billen!