geen titel

{ september 18, 2008 @ 4:25 pm } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , , } · { Reacties (4) }

Vandaag heb ik lesgegeven in het vijfde, omdat de leerkracht even iets moest gaan doen beneden aan de weg. Veel begreep ik er niet van, maar ik heb me toch maar uit de slag getrokken met enkele boeken die daar lagen en bijna volledig uit elkaar vielen. De leerlingen waren echt volledig door het dolle heen toen ik daar alleen met ze was. Dit omdat ze wisten dat ik ze niet zou slaan. Ze werden dus echt luidruchtig. Amai, mijn klashouden staat hier echt op een laag pitje. De leerkracht van het vierde hoorde het lawaai en kwam de klas binnen. Opeens werden ze allemaal muisstil. Zou ik ook doen als ik wist dat ik anders een zweepslag krijg.
Nadien heb ik ze gewoon aan het werk gezet en telkens samen de oefeningen overlopen. De leerkracht is na (hij zei me dat het maar enkele minuten zou duren) een dik half uur dan toch nog komen opdagen (dat lijkt heel erg lang als je niks hebt voorbereid, de kinderen amper de baas kan en geen enkele naam kent). Hij heeft dan een leesles gegeven; 18 kinderen van de 50 kunnen lezen en dat in een vijfde leerjaar! (dit lijkt me toch te moeilijk om in pear-tutoring te geven, zeker omdat de leerlingen nog nooit in groepen hebben gewerkt en als je daar dan nog eens bij bedenkt dat amper de helft een deftig woord Engels spreekt. Misschien ga ik de uitdaging toch nog aan, maar voel er me voorlopig nog te onzeker over. Toch bedankt voor je tip Katlijn!).

Eigenlijk grappig, mijn mama zit hier naast mij. Volgens mij verveelt ze zich dood, maar hoeveel ik haar ook zeg dat ze naar huis mag als ze wil, dat ze naar mij niet moet kijken, ze blijft toch zitten. Ik heb het echt getroffen met haar! Ik kom der zeer goed mee overeen. Ze heeft me ook al vaak gezegd dat ze me enorm zal missen als ik wegga! Hoe lief!

En dan nu een klein beetje informatie over het water speciaal op vraag van mijn papa. Mijn zussen gaan dagelijks water halen op twee minuten stappen van hier. Het water stroomt daar uit een kleine pijp. Toevallig is er vandaag wel een put geslaan bij Bernadette. Daar kan je dus nu een kraan open draaien en er stroomt gewoon water uit! Dat lijkt nu echt al een luxe voor mij! Zelf ben ik ook al water gaan halen met mijn zussen, maar ik doe dat niet vaak omdat ik overdag ga werken. Het is wel altijd lachen geblazen. Ten eerste omdat ze een blanke zien die werkt en ten tweede omdat ik onderweg altijd de helft kwijtraak. Ik krijg zo’n ding voorlopig niet op mijn hoofd. Ik hoop dat dit je vraag beantwoordt.

Groetjes vanuit het warme Foumbot

zweep!

{ september 17, 2008 @ 12:40 pm } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , } · { Reacties (5) }

Vandaag was het dan zover. Ik heb me mogen voorbereiden op de remediering. (help ik vind geen trema op dit toetsenbord en tis een beu toetsenbord want tis een qwerty). Maandag zal ik dan uiteindelijk starten. Ben ontzettend blij dat ik toch iets nuttig kan doen nu. Ik weet wel dat ik niet veel moet verwachten, maar alle beetjes helpen!

Heb vandaag wel schokkende dingen gezien. De kinderen die hun huiswerk niet gemaakt hadden werden hard geslagen met een zweep! Ik had wel al gezien dat de kinderen geslagen werden, maar dat was met een stok en bijlange niet zo hard. Was er echt niet goed van. Nuja, de kinderen vonden het blijkbaar minder erg dan ikzelf. Sommigen gingen zelf supporteren voor elkaar. Het doet wel pijn aan hun reactie te zien, maar ze zijn het algauw weer vergeten.

Ivm de foto’s zal ik jullie moeten teleurstellen, want ik steek mijn kaartje niet meer in de stick van Lisette. Dat zorgt er namelijk voor dat mijn foto’s niet meer herkend worden door mijn toestel en dat vind ik toch wel zonde,    want ben echt al mooie foto’s kwijt. Jullie zullen dus nog enkele maanden geduld moeten hebben (zo kunnen jullie solidair zijn met mij, want geduld hebben is hier echt iets wat je leert).

Oh ja nog iets; mijn blog is geen forum, dus als jullie iets willen zeggen tegen elkaar doe dat dan aub elders ;)

Grrr

{ september 16, 2008 @ 2:33 pm } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: } · { Reacties (10) }

Deze morgen wou ik vol goede moed aan de remediëring beginnen, (informatie van de leerkrachten over de kinderen bekijken, een planning uitschrijven, mijn lokaaltje in orde zetten) MAAR ik moest de van de directrice terug naar de derde klas (waar er ondertussen al 67 kinderen zitten!!!). Ik vond dit echt niet leuk omdat ik weer ben gaan lesgeven voor de muren. Ik loop tijdens de inoefening wel rond, maar zo maar even 50 kinderen extra ondersteuning geven op een totaal ander niveau en dan de sterkeren blijven uitdagen lukt me niet… Frustrerend dus. Ik ben er me van bewust dat ik tijdens mijn remediëring ook niet alle kinderen zal kunnen bereiken, maar als je er 6 voor je hebt of 67 maakt dat toch een groot verschil om niet te zeggen gigantisch. Nuja, morgen zal ze niet met dezelfde smoes moeten komen aanzetten, want dan kuis ik ZELF mijn lokaal wel op (hetgeen ik deze morgen eigenlijk ook al wou doen, maar de directrice stond erop dat zij dat zou doen).

En dan nu een korte fotoreportage…

en dan hier de beloofde foto
en dan hier de beloofde foto

mama marie

 

Pannenkoekenfeest

{ september 15, 2008 @ 4:57 pm } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , } · { Reacties (8) }

Amai, ik ben nog ziek van gisteren (teveel gegeten). Ik had voorgesteld om eens pannenkoeken te bakken voor hen om ze eens iets van bij ons te laten proeven (nadien bleek dat mijn voorganger dit ook al had klaargemaakt, maar demijne waren beter :p). Ben samen met mijn mama inkopen gaan doen op de markt en dan ben ik eraan begonnen. Ik heb het puur op mijn gevoel moeten doen, want het was al meer dan twee jaar geleden dat ik dat nog eens gemaakt had. Maar al zeg ik het zelf; ze waren echt heerlijk! Ik wacht niet meer zo lang om ze nog eens te maken. Zal trouwens niet mogen ook, want ik moet het hier de helft van de straat leren maken :)

Zaterdag heb ik met de andere blanken een uitstap in Foumban gemaakt. Twas gezellig, maar we vielen enorm in de kijker. Nuja, ik denk dat de meesten daar nog geen 8 blanken bij elkaar gezien hebben; het was een echte invasie! We hebben er de overdrukke markt bezocht en het paleis van Foumban. Ik heb er van genoten, maar op sommige momenten me ook rot geërgerd aan de opdringerigheid van de Afrikanen! Gelukkig was dat enkel zo in het toeristische gedeelte, op de markt hadden we daar geen last van. Langs de andere kant begrijp ik die mannen wel goed hoor; ze zien ineens hun bron van inkomsten voorbij lopen en dan nog wel in achtvoud. Je zou voor minder opdringerig worden!

Vandaag ben ik naar Bafoussam geweest met Monsieur Kakambé. Ik ging mijn visum verlengen en hij ging mee omdat hij een belangrijk aanzien heeft die veel geregeld krijgt. Nuja, ik zal toch nog eens moeten terugkeren volgende maand, want ik was te vroeg. Maar ze hebben al een kopie genomen van mijn paspoort en ik heb al betaald, dus de volgende keer dat ik ga moet ik juist nog een krabbel zetten en klaar is kees.

Voor de rest heb ik niet veel nieuws meer en de foto’s zullen ook nog een beetje op zich laten wachten, want ik kan dat alleen doen als Lisette erbij is (zij heeft nl een stick waarmee ik ze kan over zetten). Groetjes

Een contente directie

{ september 13, 2008 @ 9:18 am } · { Uncategorized }
{ } · { Reacties (12) }

Ik heb me gisteren doodgefrustreerd in de klas. Heb zo het gevoel dat alles wat ik daar sta uit te leggen eerder doordringt bij de muren dan bij de kinderen zelf. En dat is ook zo, ik denk dat er 5 van de voorlopig nog 37 leerlingen in mijn klas begrijpen wat ik daar sta te lullen. Hoe verwacht deze school nu dat deze kinderen goed presteren als hun aanpak volledig verkeerd zit? De directrice wist ons woensdag met trots te vertellen dat ze alle kinderen evalueert en dat dat ervoor zorgt dat de school op een hoger niveau komt, MAAR wat ze er niet bij verteld had; is dat alle kinderen toch overgaan. Of ze nu slagen voor de test of niet, ze gaan zowieso naar het volgende jaar. Heb zo het gevoel dat het nut van de eindevaluatie nog niet volledig is doorgedrongen bij haar… Nuja, ik heb dus zelf maar een idee uitgedokterd waarmee ik deze kinderen toch op een hoger niveau kan krijgen. Ik ben naar de directie gestapt en heb haar voorgesteld dat ik gedurende twee maand graag als remediërend leerkracht wou fungeren. Dat vond ze een geweldig idee! En ik ook :) Ik zal dus vanaf volgende week in elke klas nagaan wat het niveau is van de leerlingen en welke leerlingen het meest nood hebben aan hulp (en op welk vlak). Ik besef wel dat ik op twee maand geen bergen kan verzetten, maar ik hoop dat ik zo toch een basis kan leggen EN dat de directie en de klasleerkrachten de nood hiervan gaan ervaren en dus deze aanpak ook daadwerkelijk verderzetten. Als ik dit al bereik, denk ik dat ik trots mag zijn, maar de kans op falen is natuurlijk ook reëel. Ik ga er positief denkend mee starten en we zien wel waar we uitkomen zeker?

Groetjes en morgen meer nieuws en foto’s!

Enkele foto’s en weinig nieuws

{ september 11, 2008 @ 1:57 pm } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , , } · { Reacties (7) }

Hallo iedereen

Man de leerkracht van de derde klas (waar ik dus ook sta) heeft echt haar voordeel ontdekt aan mij. Ze heeft me vandaag gewoon de hele dag les laten geven! Op het laatste uurtje heb ik toch eventjes ingehouden. Ik vond dat ze ook wel eens iets mocht doen, dus heh ik me net als haar op een stoel gezet en wat rondgekeken. Ik denk dat ze de boodschap begrepen had, want ze is dan zelf maar gaan lesgeven. Grappig hoor; zij houdt de boeken bij om zich mentaal voor te bereiden en dan gaat ze me maar zeggen wat ik moet aanbrengen. Ik moet het dan maar gaan doen. Nuja; met klashouden helpt ze me gelukkig wel, want daarvan heb ik geen kaas gegeten hier in Afrika. De kinderen luisteren dus (momenteel; hehe) echt alleen maar als je ze ook slaat! Dat wil ik (momenteel) toch niet doen. Denk ook niet dat ik het zal doen. Ik zie het als een uitdaging om ze te doen luisteren zonder stokslagen. Nuja; ben er me ook van bewust dat ik op twee maand niet zoveel kan bereiken hoor.

Voila dat was het. Ga nu om mijn pakje dat ik hier heb laten maken. Nog even en ik word een echte Afrikaan! Groetjes en blijven posten hoor; is echt superleuk!

Veel leerlingen, meer leerlingen, en nog meer leerlingen…

{ september 10, 2008 @ 1:46 pm } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , , } · { Reacties (12) }

Man wat ben ik uitgeteld vandaag. Niets is lastiger dan lesgeven zonder voorbereidingen! Niet dat ik me niet wil voorbereiden, maar de leerkracht van de derde klas neemt steeds alle boeken mee en zegt me dan ’s morgens vlug wat ze van me verwacht. Ach ja, langs de andere kant is dit ook een belevenis hoor. Maar ik zal toch blij zijn als ik terug gestructureerd les kan geven!

Vandaag waren er al 37 kinderen en dat aantal zal nog verdubbelen naar volgende week toe!
De kinderen waren erg lastig vandaag, maar als je gaat bedenken dat ze zo’n 5 uur na elkaar les krijgen is dat ook niet te verwonderen! Ik had daar deze middag een interessant gesprek over met het schoolhoofd die me 100% gelijk gaf, maar dan toch de leerlingen weer naar binnen stuurde toen ik ze te vroeg naar buiten liet gaan. Ach ja, ze heeft ook wel goede ideeën hoor. Ze wil met Lisette en mij heel graag een lang gesprek hebben over onze visie van het onderwijs.

Gisteren heb ik de leukste avond tot nu toe gehad hier in Kameroen. De stroom deed het de hele avond niet, (dat was dan het minder leuke deel) maar dankzij deze stroompanne zijn we gaan in de stad iets gaan drinken in een kramiekelig cafeetje. Daar werd ik warm onthaald door de stamgasten die het geweldig vonden dat ik al enkele woordjes Bamoens kan. Ik heb er zelf een zeer interessant gesprek gehad met een wat oudere man, die me zelf heeft uitgenodigd op de trouw van zijn zoon. Echt geweldig wat ik hier allemaal beleef! Maar het uitgaan was dan ook de oorzaak van mijn vermoeidheid vandaag.

Deze morgen heb ik dan ook een heel mooi compliment gehad van Bernadette (de voorzitter van de organisatie hier in Kameroen). Ze vertelde me dat iedereen in het dorp al heeft lopen stoefen over mij omdat ik zo sociaal en vriendelijk ben. Dat vond ik toch wel zeer leuk om te horen en natuurlijk kon ik het niet laten om dit gewelige nieuws met jullie te delen!

Voor de rest; ik begin me hier echt goed thuis te voelen, misschien blijf ik hier nog wel…. Ik denk niet dat het zo’n vaart zal lopen, maar ik ben momenteel echt nog niet van plan om naar het grijze België te komen (al is het hier momenteel ook erg regenachtig). Alez hou jullie goed ginder en tot op onze volgende afspraak.

Ik plaats alvast enkele foto’s voor jullie. De lay out is wel niet dat, maar daar heb ik hier geen tijd voor…

Oproep

{ september 8, 2008 @ 2:19 pm } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: } · { Reacties (7) }

Ik wil jullie eerst allemaal erg bedanken voor jullie mails en dergelijke. Het is voor mij erg leuk om reacties van jullie te lezen. Maar zou ik er toch op mogen aandringen om ook reacties te plaatsen op mijn blog? Dit omdat ik niet altijd aan mijn mail kan (hotmail werkt hier maar af en toe). Het is op die momenten dan wel leuk als ik wat van jullie kan lezen op mijn blog zelf (want die werkt wel altijd, als de stroom of de verbinding het tenminste niet begeeft). Dus als je mijn ervaringen leest, twijfel dan zeker niet om een reactie te plaatsen al is die nog zo kort. Beter een korte reactie dan helemaal geen reactie. Maar jullie mogen natuurlijk ook blijven mailen….

De eerste schooldag

{ september 8, 2008 @ 2:08 pm } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: } · { Reactie (1) }

Amai, ik ben kapot! Echt een hele ervaring hier dat ‘onderwijs’. Wat ik vandaag deed was echt pedagogisch onverantwoord. Nuja volgens mij hebben Lisette en ik het er nog vrij goed van afgebracht. We hebben deze morgen een kort gesprek gehouden en ze enkele rekensommen laten maken. Toen we zagen hoe ze die oplosten ging er bij mij een alarmbel rinkelen. Ze rekenen hier niet, ze tellen gewoon. Alle kinderen gingen streepjes plaatsen! Als ik dus een soms van 21 + 20 gaf, konden ze me dat niet onmiddellijk zeggen, maar gingen ze streepjes plaatsen en telden ze die nadien gewoon op. Hierdoor hebben ze niet alleen erg veel tijd nodig om alle sommen uit te rekenen, maar het veroorzaakt ook nog eens massaal veel fouten. Dan heb ik ze gewoon getallen laten uittekenen in getalbeelden waarmee het rekenen mijn inziens toch veel vlotter en inzichtelijker verloopt (maar laat ik hier vooral niet over uitweiden).
We hadden vorige donderdag reeds een bezoek gebracht aan de school en met enkele leerkrachten en de directrice afgesproken om er vandaag om 7.30u te zijn. Zoals ik had verwacht waren we daar de eersten met enkele kinderen. De eerste leerkrachten kwamen pas aan om 7.45u en we moesten beginnen om 8u! Dat is bij ons gewoon onmogelijk! Nuja, ze zijn uiteindelijk wel omstreeks 8.10u begonnen, wat ik nog vrij vroeg vond. De leerkracht uit de derde klas is niet komen opdagen, waardoor Lisette en ik dan maar al van start zijn gegaan en de leerkracht van de zesde klas is na een uur gewoon opgestapt om naar de markt te gaan. Kan hier blijkbaar allemaal. Nadien bleek ook dat Lisette en ik de enigen waren die echt les gegeven hebben! De anderen hebben daar maar wat rondgehangen. Als ik dat ik België deed, was ik op slag werkloos. Langs de andere kant vond ik het wel een unieke ervaring. Het is duidelijk dat de kinderen hier het niet gewoon zijn om dialogisch les te krijgen. We stelden een heleboel vragen, maar in het begin ging dat moeizaam om ze mee te krijgen. Ik was wel verwonderd over hun lage enthousiasme. Ik dacht dat ze volledig uit de bol zouden gaan toen we spelletjes gingen spelen of liedjes zingen. Dat was helemaal niet zo; ze waren niet enthousiaster dan de kinderen bij ons.

Vandaag waren er echt weinig kinderen op school. Blijkbaar is dat hier de gewoonte dat er op de eerste schooldag bijna niemand komt. Er waren er mijn inschatting zo’n kleine honderd. De leerkrachten vertelden ons dat er morgen veel meer kinderen zouden zijn en volgende week nog meer. Ze verwachten ongeveer 500 kinderen! Dat wordt erg vermoeiend als ze ons niet vertellen wat we moeten voorbereiden. We zullen dan maar gewoon ons gevoel volgen denk ik…

Voetbal en de mis

{ september 7, 2008 @ 1:57 pm } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , , } · { Reacties (5) }

Ik heb echt al een heleboel beleefd hier in kameroen. Ik ben gisteren mee gaan voetballen met mijn papa, waar ik de enige vrouw was en dan nog wel een blanke. Die mannen wisten niet waar ze het hadden! Nuja gaan voetballen is mss een groot woord hoor. Ik heb eerst wat rondjes gelopen met mijn papa om op te warmen, maar toen de voetbal zou beginnen, begonnen enkele mannen te discuteren over mijn outfit. Ik mocht namelijk NIET mee voetballen met een lange broek, want dat zou te warm worden. Ik heb me dus met enkele mannen maar aan de kant gezet en daar een praatje geslaan met enkelen.

Deze morgen ben ik met mijn mama naar de kerk geweest. Wat een belevenis. Ik mocht deze keer jammer genoeg nog geen foto’s nemen, maar pas nadat ik daar enkele keren geweest was. Er wordt veel gezongen tussendoor en ook veel gepreekt. Het einde van de mis was eigenlijk meer een openbare verkoop. De vrouwen en de mannen zitten elk in een eigen deel in de kerk. Aan het eind van de mis moesten zowel de vrouwen als de mannen geld gaan geven en dit elk aan een aparte tafel. De reden daarvan is dat het geld nadien geteld wordt en de pastoor nadien meedeelt hoeveel de mannen en hoeveel de vrouwen gegeven hebben. Slimme truc, want ze bieden nadien gewoon tegen elkaar op! Zo haalt de kerk onopvallend toch meer geld binnen.

Voor de rest begin ik mijn draai thuis ook wat meer te vinden. Ik help met bijna alles mee. Sommige dingen doe ik nog niet omdat ik het gewoon nog niet kan. Water halen bijvoorbeeld; ze dragen gemiddeld zo’n 25 liter op hun hoofd en dat zonder morsen. Ik het het wel al geprobeerd, maar het is echt moeilijk.
Mijn dag ziet er momenteel als volgt uit: opstaan, om brood gaan en het ontbijt klaarmaken. Naar de markt of iets dergelijks, koken (duurt gemiddeld wel 3 uur!) eten, de was doen of kuisen en dan ga ik meestal eens Hans en Lisette opzoeken, want ik heb hier toch eens behoefte aan westerlingen (om je hart eens te luchten).
Als ik dan terug thuis kom (moet voor 18.00u, want anders is het donker) eten we en wordt er tv gekeken (en de soaps hier zijn echt 10 keer zo stom als bij ons, je kan het je niet voorstellen!). Rond 20.00u ga ik dan slapen, want ik ben er al uit van 6u!

Aan mama en papa: het eten hier is heel erg lekker. Soms moet ik wel eens een knop omdraaien (zoals vis eten ze met kop en al op!). Wat de hygiëne betreft; die is er gewoon niet. Alez bijna niet. Afwassen bestaat gewoon uit het spoelen met water. Het mes waarmee men groenten snijdt leggen ze op de grond en wordt zo terug gebruikt. Nuja mijn darmen lijken het momenteel nog te verdragen (hopelijk blijft dat ook zo).

We kunnen het ons eigenlijk moeilijk voorstellen als we er niet hebben in geleefd. Ik denk dat ik eens ik terug thuis ben met volle teugen zal genieten van onze luxe daar (en aan pascal: een toilet is hier wel degelijk een luxe: dat bestaat hier uit een put waarrond 4 palen staan, waar doeken tussen hangen. Ook daar heb ik een knop voor moeten omdraaien, want ze kunnen je wel zien zitten).

Morgen begint het schooljaar hier, dus begin ik ook te werken. Daarover kan je de volgende keer meer lezen.

Nieuwere berichten » · « Oudere berichten