Nog enkele grappige weetjes

{ oktober 13, 2008 @ 1:48 pm } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: } · { Reacties (7) }

Eigenlijk heb ik gelogen de vorige keer. Het toiletverhaal was helemaal niet mijn eerste blunder in Kameroen. Ik heb er nog een gehad… Mijn papa kwam op een avond moe thuis van zijn werk en ging zich douchen. Ik had dat helemaal niet door en wou even gebruik maken van het toilet. Hij had het gordijn dus niet goed dichtgedaan en ja, jullie kunnen het waarschijnlijk al voorspellen…. Ik dus met mijn superdeluxe zaklamp naar het toilet. Voor ik naar binnen treed, wil ik eerst alle muren checken op eventuele ‘gevaarlijke’ spinnen. Ik scheen dus met mijn zaklamp in de douche en wat zag ik… een volledig naakte papa EN ingezeept dan nog wel!!! Het enige wat ik toen kon uitbrengen was “whaaa, sorry wist niet dat je aan het douchen was”. Maar ik denk niet dat hij daar veel van begrepen heeft… Veel heb ik er eigenlijk niet van gezien, want heb me onmiddellijk omgedraaid. Heb hem dus niet staan bestuderen met mijn zaklamp ;)
Nadien heb ik er ook niks meer van gezegd en ook hij zweeg erover. Heb me dus niet meer verontschuldigd, want vond het te genant!

Gisteren heb ik ook moeten lachen. Mijn papa en ik kwamen moe thuis van een lange en nu ook natte reis. Ik ging naar mijn kamer om me om te kleden en dat wou ook mijn papa doen. De sleutel van zijn kamer ligt altijd boven de deur op de omlijsting. Nu had hij die sleutel niet goed vast en is die tussen een spleet gevallen. Gevolg: wat wij zouden doen is gewoon het slot open breken en een nieuw kopen. Het zijn hier geen sloten als bij ons, maar gewoon een hangslot. Wat mijn papa deed:hij haalde een groot kapmes uit de tuin, nuja tuin… Hij begon opeens de helft van de muur uit te kappen! Ik wist niet wat ik zag! Aangezien hij moe was en dus niet zo goed gehumeurd, heb ik maar niet gelachen. Heb me wel zwaar moeten inhouden. Ben op een gegeven moment zelf naar mijn kamer gegaan om te gaan lachen :)
Zo zie je maar, ik ben hier niet de enige die hier de boel afbreekt (cfr: toiletverhaal). Ik had nog een uitleg van slaapdronken te zijn, mijn papa daarentegen….

Het andere verhaal over mijn weekend vind je hieronder…

AUW mijn gat!

{ oktober 13, 2008 @ 1:18 pm } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , , } · { Reacties (2) }

Man wat was het prachtig daar in Malantowen (ben niet 100% zeker dat ik het goed schrijf, maar kom). Het is een klein dorpje temidden van een prachtige natuur! Ik vond het echt jammer dat ik al zo snel terug moest keren, maar voor mijn visum heb ik veel over…
Ik ben dus zaterdagmiddag vertrokken met mijn papa naar dat dorpje, nadat we samen nog eens lekker gesport hadden (kwestie van mijn lijn nog een BEETJE te redden hier…). We zijn naar ginder per moto gegaan. Is het eerste uurtje zalig met de wind in je gezicht, maar na een tijdje begint je achterwerk toch wel pijn te lijden. Ik heb er dus drie uur op gezeten en het laatste uur was op een hobbeldebobbelweg . Je gelooft je ogen niet, een rodeo is er niks tegen! Ik dacht met momenten: “oke, nu gaan we zeker vallen of dat is veel te stijl, we raken zeker niet naar boven!”. Maar telkens bleef dat beestje het trekken en ik me maar goed vasthouden! Ik vond het al een wonder dat we er met de brommer zonder kleerscheuren vanaf waren geraakt, maar zelf auto’s rijden hier! En het zijn allemaal Toyota’s hier. Als ik me van mijn leven een auto koop, weet ik al welk merk ik neem!
Mijn gat vergat ik gelukkig al snel omdat ik zo genoot van dat prachtige landschap! Ik geniet nog na. Ik heb dus veel stop geroepen om als een echte toerist (eh sus) te fotograferen, maar ik heb ook veel al rijdend gefotografeerd. Wel jammer dat het op een foto bijlange hetzelfde niet is…
Waar ik ook zo ongelooflijk van heb genoten is dat (wonder boven wonder) er me niemand heeft nageroepen. Ze waren zodanig verbijsterd een blanke te zien dat ze geen woord meer konden uitbrengen.

Nu het minder leuke nieuws… Volgens mij (Bernadette en Claude denken er net zo over) is Monsieur Kakambé helemaal niet zo vriendelijk als hij zich voordoet. Ik denk (al kan ik me hier voorlopig echt nog niet met zekerheid over uitspreken, maar ik heb zware vermoedens) dat hij profiteert van de situatie… Ik had reeds 30 000 cfa betaald aan Kakambé om mijn visum te regelen in Bafoussam. Die commissaris zegt opeens dat het ginder niet lukt en zou me mijn geld terug geven. Kakambé had me die morgen beloofd dat hij mijn paspoort en dat geld bij mij thuis zou binnensteken. ’s Avonds krijg ik een telefoontje van Bernadette dat hij het daar heeft afgegeven (hij weet nochtans waar ik woon). Ik kreeg ipv 30 000, maar 20 000 cfa terug. Hij heeft dat aan Bernadettes dochter overhandigd en volgens mij omdat hij heel goed wist dat zij van niks wist en dus geen verdere vragen zou stellen. We gaan dus deze avond naar hem toe gaan en hem om een uitleg vragen. Wacht maar als die uitleg nergens op slaat… dan zal hij Charlotte eens op een andere manier leren kennen :)

Vandaag op school (Sapienta) vertelde de nieuwe directie me dat ik nu niet meer in kleine groepjes zal kunnen remediëren. Dit omdat klas drie gesplitst wordt en dus het lokaal waar ik remedieer zal worden gebruikt voor de tweede klas drie. Ze vroeg me om in de plaats in alle klassen te doen wat ik nu doe. Ik denk dat ze nog steeds niet begrijpen waarom die kleine groepjes zo effectief zijn, maar ik kan me wel bij deze situatie neergleggen. Ze zegt zelf dat ze ermee zal verder gaan als ik weg ben, wat ik heel leuk vond. Ik heb dus toch een klein beetje bereikt in de korte periode dat ik hier was! Dus ik ben toch een beetje trots op mezelf! :)

zwaar gefrustreerd!

{ oktober 10, 2008 @ 10:03 am } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , } · { Reacties (8) }

Het ziet ernaar uit dat ik nog ga mogen terugkeren in oktober! Mijn visum is dus nog altijd niet verlengd. Het gaat blijkbaar moeilijker dan verwacht (zo zetten we de martelgang die ik in Brussel deed lekker verder). Ik moet nu ineens naar Yaoundé. Opeens kan die commissaris het toch niet en moet ik maar naar ginder gaan. Gelukkig gaat Monsieur Kakambé met me mee. Dat is toch al iets… Dus ik zal maar een weekendje kunnen blijven in het vakantiedorp. Daar gaat mijn weekje herfstvakantie…
Echt waar ik hoop dat mijn visum toch nog in orde raakt. Zou ik echt een grote teleurstelling vinden!

Ondertussen voel ik me al stukken beter… Heb wel nog een hoest en een verstopte neus, maar de ietwat verhoogde temperatuur en de hoofdpijn zijn gelukkig al weg.

De frustratie is er niet enkel over mijn visum. De laatste tijd ben ik het kotsbeu om continu nageroepen te worden of om iedereen steeds een handje te moeten geven (doe ik al een poosje enkel bij bekenden, maar iedereen blijft ernaar vragen). Echt waar je hebt er geen gedacht van hoe vermoeiend het is om steeds vriendelijk te blijven als de mensen je iriteren. Dan denk ik: “ja een blanke, en wat dan nog? Ken je me nu nog niet? Ik loop hier al bijna 6 weken verdomme!” Op dat vlak ga ik blij zijn om terug onopvallend in het Belgiëland te kunnen lopen, maar dat overtuigt me momenteel niet om al terug te keren.
Wat die mannen hier betreft, de meesten zijn echt hopeloos. Ze willen allemaal met me trouwen, zogezegd omdat ze me leuk en mooi vinden, maar dit is eerder een weerspiegeling van mijn geld…

Oh ja ik heb ondertussen twee nieuwe huisdieren bij gekregen. Twee lieve schattige minikikkers… Ze geven een beetje licht in het donker. Echt schattig!

Herinrichting van de put

{ oktober 9, 2008 @ 4:04 pm } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , , } · { Reacties (4) }

Moet er nog steeds erg om lachen. Deze nacht moest ik dus pipi doen en aangezien de paddenspin (die zit er dus nog steeds suzanne, maar ik heb de moed niet om ze dood te spuiten) terug in de douche/pipitoilet zat, ben ik maar de kakkerlakken gaan opzoeken. Ik was heeeeeel moe en nog een beetje slaapdronken. Daardoor zette ik mijn voet verkeerd en struikelde. Doordat ik struikelde, viel ik op 1 van de zijwanden die volledig in elkaar zakte. Heb het nog een beetje kunnen recupereren, maar de schade blijft zichtbaar. Gelukkig staat er die kant (nu nog) hoge maïs, dus niemand kan je zien zitten (alez bijna niet). Het maakte echt een hels lawaai midden in de nacht en ik dacht: “ai, nu komt er iemand kijken om te zien wat er aan de hand is en zit ik met mijn broek tot op mijn enkels”. Gelukkig is er niemand door wakker geworden en heeft er tot nu toe ook nog niemand iets over gezegd (nochtans is het heel goed zichtbaar). Tot zover mijn eerste blunder in Kameroen.

Ik ben een beetje ziek sinds gisteren (mama en papa ik heb GEEN malaria of een of andere ziekte, het is eerder een goede verkoudheid). Ben dus vandaag niet gaan werken. Heb redelijk veel geslapen en voel me dus ook al een heel stuk beter. Ben gisteren nog medicijnen gaan halen voor een appel en een ei en die missen hun effect toch niet.

Ben gisteren met Monsieur Kakambé naar Bafoussam geweest om mijn visum in orde te maken. Die commissaris was daar dus weer niet eh. Normaal gezien zal het vandaag wel in orde zijn. Monsieur Kakambé ging opnieuw naar Bafoussam voor me en het zou wel in orde komen zei hij. Ach ja, nog een beetje Afrikaans geduld uitoefenen kan geen kwaad zeker eh.
We zijn daar met twee vrienden van hem (1 helpt mee mijn visum in orde maken) gaan eten in een restaurantje. Was echt chique daar en heeeeeeeeel lekker. Heb voor het eerst in weken weer rauwkost kunnen eten! Nog eens lekker gezond! En dat allemaal op Kakambés kosten. Als je iemand meevraagt, wordt er verwacht dat jij betaalt. Was echt spotgoedkoop (15 euro voor drie gangen en wijn en dat voor vier personen). Ja alweer echt geen nieuws eh.

Ik ga jullie (of toch enkelen onder jullie) moeten teleurstellen, want deze keer zal het heel lang duren voor ik een nieuw bericht plaats. Ik vertrek zaterdag met mijn familie naar hun geboortedorp en zal daar dus geen internet ter beschikking hebben. Ik blijf daar tot de vrijdag erop dus zal ik ten vroegste pas zaterdag een nieuw bericht kunnen posten. Maar niet getreurd, het zal een extra lang bericht zijn, want ik zal er een hoop nieuwe ervaringen opdoen! Groetjes

Bruiloft en kleinigheden

{ oktober 6, 2008 @ 12:56 pm } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , , } · { Reacties (10) }

Vrijdag heb ik dus couscous klaargemaakt met kip, rijst, frieten, légumes (een soort afwijking van spinazie). Zoals je ziet: een prachtige gevarieerde combinatie van eten! Wat ik toen deed, breekt mijn geloofwaardigheid van het vegetariër zijn (voor wie nog niet op de hoogte was; hier kan ik niet anders dan vlees eten, anders raak ik volledig ondervoed). Wel hier komt het, kippen koop je hier niet zoals bij ons mooi verpakt, geslacht, gepluimd en gekuisd. Neen, hier koop je een kip levend, over de gezondheid van de dieren spreek ik me maar niet uit. Maar dus ik heb de kip gepluimd! En voor wie nog pittige details wil; de kop hing er nog aan te bengelen, helemaal bebloed. Man wat stinkt dat naar natte hond! En oh ja, nog een leuk nieuwtje: ze eten hier niet alleen vissenkoppen, maar ook kippen worden zo goed als volledig geconsumeerd. De poten en de kop worden ook gegeten! Jakkes! Gelukkig weten ze dat westerlingen daar niet zo happig op zijn en houden ze die voor zichzelf!

De bruiloft was eigenlijk minder specaculair dan ik had verwacht. Er zijn heel veel gelijkenissen met ons huwelijk, alleen wat conservatiever (heeeeeeeeeeeeel weinig intimiteit). Er wordt wel meer gezongen en gedanst. Ik weet het bij ons zingen en dansen we ook veel, maar niet in de kerk…
We zijn jammer genoeg niet kunnen blijven tot het feest zelf  (dat had ik wel graag eens gezien). Mijn zusje van 5 maand was ziek en mijn mama had ze meegenomen. Daardoor zijn we om zes uur maar naar huis gegaan.

Voor de rest loopt alles hier normaal. Ik heb weer minder heimwee, wat wel leuk is. Ben hier gewoon al een dikke maand! Soms word ik wakker en besef ik dat ik in het geweldige Kameroen ben. Ik geniet nog steeds heel erg van het leven hier (en van de ananassen he Katlijn).
Over de school: ik geef nog steeds les op Sapienta hoor (van maandag tem woensdag).  Donderdag en vrijdag geef ik les op CEBEC. Is leuk om te vergelijken al moet ik zeggen dat ik van de rijkdom in Sapienta en de armoede in CEBEC weinig het verschil merk.

Dan nog een grappig weetje over de huisdieren die ik hier heb. Sommige vind ik leuk, andere net iets minder….
In de living heb je de muggen en de spinnen. In de keuken (vast aan het huis, want er is ook nog een hutje, wat dienst doet als echte keuken) zitten er muizen en kakkerlakken. In mijn slaapkamer af en toe een dikke spin en een nest muizen of ratten hoor ik onder mijn bed. In de toilet (voor de pipi)/douche zit er elke avond een heeeeeeeel dikke spin en nog enkele kleintjes (die in België wel groot zijn). In de andere toilet (de put) zit het vol met reuzegrote kakkerlakken. Dan heb ik ook nog twee ietwat normalere huisdieren; twee katten, waarvan eentje me overal volgt. Ze vergezelt me zelf tot op het toilet. Ze vindt het leuk om zich dan tegen me aan te vleien. Ik geef toe ik ben een dierenvriend, maar er zijn wel grenzen!
Zo, bij mij thuis ben je dus nooit alleen. In elke kamer een ander vriendje :)

De nieuwe school

{ oktober 3, 2008 @ 10:38 am } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , } · { Reacties (5) }

Het bevalt me heel erg goed op de nieuwe school! De directie en de collega’s zijn allemaal heel vriendelijk. De directie doet hier WEL wat ze zegt, zelf meer dan dat. Ik word een beetje te veel als blanke behandeld. Dit ligt volgens mij aan het feit dat er op deze school nog niet veel vrijwilligers gewerkt hebben. Op CEBEC verloopt het veel gestructureerder dan op Sapienta. De uren van de pauzes liggen vast, er is meer pauze, er gaat een bel als de pauze begint en eindigt. Nuja een bel… ze slaan met een stok tegen een pan die betere tijden gekend heeft.

Nog een leuk nieuwtje; de directie van Sapienta heeft er de brui aan gegeven. ze is opgestapt. Ze verdiende te weinig. Voor ze vertrok heeft ze enkelen om vergiffenis gevraagd om wat ze die ooit had aangedaan. Ze vond dat ze recht had op vergiffenis, want ze was de meest geduldige vrouw die er bestond. Van zelfkennis gesproken… Nuja, ik denk, of beter ik hoop dat er voor Sapienta betere tijden aanbreken. Voor mij is het allemaal zo erg nog niet, maar voor die kinderen daar… Maar ik mag het ook niet dramatiseren, ik stel het misschien allemaal erger voor dan het is.

Het is de eerste keer dat ik het ga zeggen, maar voor het eerst heb ik enorme heimwee :( Ik weet dat het wel zal over gaan, maar ik zou zooooo graag iedereen eens terug zien… Heb het hier wel nog steeds naar mijn zin hoor, maar het gemis wordt groter.
En voor de geïnteresseerden; ik ben volledig bekomen, ben weer zo gezond als een visje (voor zolang het mag duren).

Straks moet ik couscous gaan maken voor de twee Nederlandse meisjes die toekomen. Bernadette heeft me zelf gevraagd om hen te ontvangen, omdat ze er niet op tijd kon geraken. Ik ben tenslotte al een echte Bamoener, dus ik zal dat zeker goed doen! Dat zijn tenminste haar woorden. Eigenlijk is het zoals suzanne zegt: ik ben hier nen echten toerist! Hehe, maar ja ik moet me toch kunnen intergreren eh. En het werkt duidelijk wel.
Wat mijn haar betreft, dat gaat er zondag uit! Ik hou het er nog in omdat ik morgen naar een trouw moet, maar zondag gaat het er zowieso uit. Ik word er gek van! Je kan er niet mee slapen, het jeukt (en neen geen luizen), het is lelijk en tja meer argumenten heb ik niet nodig.
Goed ik laat jullie. Tot de volgende!

Suikerfeest!

{ oktober 1, 2008 @ 9:20 am } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , , } · { Reacties (8) }

Eten, eten en nog eens eten! Kan geen eten meer zien! Ik ben nog ziek van gisteren. Ik heb zo goed als de ganse nacht niet geslapen. Krampen, misselijkheid… Maar ja dat heb je zeker als je acht keer op een dag veeeeeeeeeeeeeeel eet? Het was dus suikerfeest en overal waar ik kwam moest ik eten (anders ben je erg onbeleefd). Mijn mama kent hier dus nogal wat mensen en wou me overal mee naartoe nemen! Ik denk dat als ik nog meer gegeten had die dag, dat mijn maag zowat geëxplodeerd was! Maar ik was niet de enige die ziek was; hehe het was deze nacht aflossing van dienst om boven de welbekende put te gaan zitten… Mijn mama en en mijn beide zusjes waren dus ook ziek en hadden ook last van krampen. Wat heerste er een gevoel van verbondenheid ;) Mijn papa daarentegen was ook ziek, maar hij had eerder last van een zware kater. Die ligt nu nog in zijn bed. Hehe, laat die maar eens lekker zweten…

Voor de rest heb ik heeeeeeeel goed nieuws. Ik ben maandag op school toegekomen en heb gedaan alsof ik van niks wist over de remediëringslessen. Nuja, als de directrice me erover had aangesproken, kon ik me nog verdedigen hoor. Ze had gezegd dat ze me boeken zou meegeven zodat ik me kon voorbereiden (want daar stond ik wel op). Ze heeft me die niet gegeven dus kon ik geen wiskunde geven. Zou het misshien wel kunnen, maar had daar eerlijk gezegd niet zo veel zin in. Zeker niet onvoorbereid. Dus ik heb mijn remediëringsklasje open gedaan en ben terug groepjes leerlingen gaan halen. Ze heeft er gewoon niks op gezegd! Ze is ook liever lui dan moe hoor. Ze zegt enorm veel, maar realiseert daar maar weinig van… Ze kwam me zelf nog een compliment geven op mijn haar terwijl ik aan het remediëren was. Iedereen vindt dat hier dus geweldig he! Een voor een zeggen ze hoe mooi ik wel ben met mijn haar zo. Jakkes denk ik dan :)

Voor de rest heb ik eigenlijk heel weinig nieuws. Gisteren was het voor het eerst een heeeeeel zonnige dag! Er is geen druppel regen gevallen en dat is de eerste keer sinds mijn verblijf hier. Ik ben hier gewoon al een maand! De tijd vliegt hier wel, ook al zijn ze hier erg traag allemaal.

Ga straks waarschijnlijk naar Bafoussam met Bernadette want ze heeft een stick nodig en ik moet haar helpen kiezen :)

Ok, dat was het zo ongeveer. Ik zie jullie graag volgende keer terug (met meer nieuws over de nieuwe school waar ik morgen begin).

bye bye remediëring

{ september 27, 2008 @ 11:47 am } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , , } · { Reacties (17) }

Pffff wat liep ik gefrustreerd! Jullie  hebben er geen gedacht van hoeveel moeite ik nu moeten doen heb om toch nog op internet te geraken (zit nu in Fouban, dat is een uurtje rijden). Nuja ik ben er… met meer nieuws deze keer!

Woensdag kreeg ik doodleuk te horen van de directrice dat mijn remediëringslessen “a waste of time” zijn. Ik was volledig overdonderd en vroeg haar wat ze daarmee bedoelde. Uiteindelijk was de leerkracht van de zesde klas bij haar gegaan om te zeggen dat hij vond dat ik in alle klassen wiskundelessen moet gaan geven (hij had me in de derde klas bezig gezien en vond me geweldig! Misschien moet ik hem als referentie vermelden in mijn cv :) ). Ergens is dit wel een mooi compliment, maar ik was zo kwaad! De directrice draait met de wind van gedachte. Ik stel haar remediëring in kleine groepen voor en ze schildert me af alsof ik een of andere onderwijsgod ben. De leerkracht van de zesde klas vindt het tijdsverspilling en vindt dat ik alle leerkrachten ginder moet tonen hoe wiskunde moet gegeven worden en opeens denkt de directrice daar ook zo over! Echt ik was erg teleurgesteld. Het ging juist zo goed en de kinderen bleven me maar vragen wanneer ze de volgende keer konden komen. Dat ze daar dan eens een voorbeeld aan nemen! De leerkracht van de zesde klas zou *verdomme* beter hier eens naar komen kijken! Hehe tot zover de frustraties…

Donderdag ben ik met mijn mama naar Bafoussam geweest (de inspectrice is nog steeds moe en aangezien ik donderdag en vrijdag op CEBEC sta, had ik dus verlof). We hebben er inkopen gedaan om macaroni (wat ze echt niet lekker vonden. Behalve de papa,die heeft 2 porties genomen. Twas echt grappig. Eerst zeiden ze allemaal dat het heerlijk was, maar ja kon zo zien dat ze het echt niet lekker vonden. Ze wouden me niet beledigen. De blanken vonden het wel lekker, dus het lag niet aan mijn kookkunsten.) te maken. Man ik was veel geld kwijt en dat in Afrika! In de supermarkt was alles wel veel duurder dan op de markt. Maar ik moest enkele dingen kopen die ze op de markt niet hebben. Zo heb ik ook een twix gekocht. Ik weet het, niet belangrijk, maar ik heb daar zoooooooooooooooooo ongelooflijk van genoten! Ik mis de Belgische chocolade! Dus papa neem maar een kilo pralinen mee, verdikken doe ik hier toch al. Ik heb mijn mama een halve gegeven en het was alsof het het beste was dat ze ooit gegeten had! Ze heeft me wel tien keer gezegd hoe lekker ze het vond en ze heeft er zo’n 20 minuten over gedaan om hem op te eten. Wat liepen we daar allebei te genieten. Nu lijkt het alsof het eten hier niet lekker is, maar dat is helemaal zo niet! Ik leer volop coucous maken, want dat is echt heerlijk! We hebben trouwens ook gegrilde vis gegeten op de markt en het was om je vingers af te likken. De piment die ze overal op doen ben ik al redelijk gewend. Het is bijlange zo pikant niet meer.

Gisteren had ik dus ook geen werk. Ik heb mijn haar laten invlechten door mijn tante! Ik heb er ongelooflijk veel spijt van. Het heeft enorm veel pijn gedaan en ik vind het echt afschuwelijk! Ook is het echt niet makkelijk om ermee te slapen. Het enige voordeel is dat mijn haar niet in mijn gezicht hangt. Gelukkig zien jullie me zo niet en gelukkig blijft het er maar twee weken in zitten, als het er bij mij al zo lang zal blijven in zitten…

Ben gisteren ook nog een school gaan bezoeken in Foumban die gesticht is door een Nederlandse vrouw. Ze is getrouwd met een Kameroenees en woont hier al 40 jaar. Het was echt de moeite waard om te zien allemaal. We zijn (de nasa’s = de blanken) daar ’s avonds ook blijven slapen en eten en er was dessert! Ik was helemaal in extase ;)
Gisterenavond kwamen er ook allemaal Amerikanen op bezoek bij de Nederlandse vrouw. Die wonen hier allemaal omdat God het zo gewild heeft. Ik geloofde mijn oren niet. Welke onzin daar allemaal uitkwam zeg! Buiten die onzin, waren ze wel enorm vriendelijk en was het wel een erg gezelllige avond. Wat me ook is opgevallen is dat ik veel minder nood heb aan blanken dan de anderen hier. Ze vonden het allemaal heerlijk gisteren om tussen de blanken te zitten. Ik vond het ook wel gezellig, maar dat hoeft voor mij allemaal niet. Ik heb het prima in mijn gezin en hopelijk blijft dat de komende weken zo…

Meer nieuws zal ik jullie volgende keer meedelen, want mijn uur is bijna op. Blijven posten is de boodschap ook al denk je dat het niet interessant zal zijn (dat denk ik soms ook over wat ik schrijf. Cfr: beenhaar en twixverhaal). Groetjes (en sus het regent hier met momenten heeeeeeeeeel hard).

Alles gaat door de olie!

{ september 23, 2008 @ 1:18 pm } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , } · { Reacties (15) }

Het wordt tegenwoordig alsmaar moeilijker om iets te schrijven  en dit omdat het allemaal minder nieuw wordt. Ik zie hier alsmaar minder nieuwe dingen om me heen.

Vandaag heb ik voor eerst een echte werkdag achter de rug en dat doet me echt enorm veel plezier! Normaal moest ik gisteren  beginnen, maar ik ben de hele dag in de weer geweest met mijn klaslokaal te kuisen! Toen ik gedaan had, was ik een negertje. Ben mij dan met kleren en al onder de kraan wat verderop gaan zetten. Nu heb ik tenminste een proper klaslokaal. Nuja,  proper is wel heel optimistisch uitgedrukt hoor. Er ligt minder stof op de grond en op de meubels, behalve achter een zware houten tafelblad (dat ik toch niet opzij geschoven krijg). Daar ligt eigenlijk nog heel wat afval, maar ik kan er wel mee leven.

(Voor degenen die benieuwd waren naar hoe ik tewerk ga in mijn remediëringslessen: ik zal het jullie tijdens mijn terugkomst in geuren en kleuren uitleggen, het is me teveel om te typen…) Hehe ik begin de afrikaanse mentaliteit al over te nemen. Wat ze niet zien zitten; doen ze gewoon niet. Te moe is hier steeds een geldige uitleg. Man, dat wordt terug aanpassen in december…

Heb ondertussen al heel wat geleerd over de Afrikaanse keuken. Moeilijk is het meestal niet en alles smaakt hen als je het maar lang genoeg in de olie laat sudderen en er nadien voldoende zout of suiker op doet… Dus als ik terug kom zal ik waarschijnlijk een kilootje of tien zijn aangekomen. En ik die dacht dat ik hier wel zou vermageren. Een echte desillusie dus…
Mama en papa; alleen maar magere gerechten in december en de maanden nadien!

Groetjes en over de arme school kan ik nog niet veel zeggen want de inspectrice (de hoofdverantwoordelijke dus) laat haar voorlopig nog niet zien. Ze zal misschien te moe zijn….

Beenhaar is mooi!

{ september 20, 2008 @ 4:21 pm } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , } · { Reacties (5) }

Ben echt trots op mezelf! Ik heb al een gans remediëringsplan uitgewerkt voor volgende week! En ik denk dat het wel zal werken. Het moet daarom niet veel zijn, als het leesniveau maar iets verbetert ben ik al een gelukkig mens. Katlijn, ik heb dan toch een beloningssysteem uitgewerkt. Ik ben benieuwd welk effect het zal geven. Ik ben wel van plan om enkel te belonen bij goed gedrag en niet op hun prestaties.
Ik moet maandag ook een andere school bezoeken, dichtbij mij thuis. Dat is de arme school. Ik vind Sapienta (waar ik al twee weken sta) al behoorlijk armzalig, ben echt benieuwd wat deze school zal worden.

Gisteren was ik mijn benen aan het epileren (ik weet het dit is echt geen nieuws), maar de reactie van mijn mama en zussen was echt grappig. Ze kwamen alledrie mijn kamer binnen om te kijken wat ik aan het doen was. Ze zagen een machientje dat ze nog nooit gezien hadden en vroegen me waarvoor het diende. Ik zei dus dat het mijn beenhaar uittrok. Ze begrepen echt niet waarom ik dat deed. ‘Dat is toch wel mooi?’ Ik vertelde hen dat ik België de meeste vrouwen hun beenhaar epileren of scheren en dat er ook mannen zijn die dat doen (hé pascal :) ). Ze begonnen er hard om te lachen. Mijn zusje wou het ook eens proberen en zette moedig het machientje aan haar been. Onmiddellijk stak ze het terug in mijn handen en zei dat ze echt niet begreep waarom ik mezelf zo pijnigde. Ze keken me alledrie aan alsof ik een of andere freak was. Tot zover het verhaal over het modeverschil tussen België en Kameroen.

Nieuwere berichten » · « Oudere berichten