Archief vooroktober, 2008

Bruiloft en kleinigheden

{ oktober 6, 2008 @ 12:56 pm } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , , } · { Reacties (10) }

Vrijdag heb ik dus couscous klaargemaakt met kip, rijst, frieten, légumes (een soort afwijking van spinazie). Zoals je ziet: een prachtige gevarieerde combinatie van eten! Wat ik toen deed, breekt mijn geloofwaardigheid van het vegetariër zijn (voor wie nog niet op de hoogte was; hier kan ik niet anders dan vlees eten, anders raak ik volledig ondervoed). Wel hier komt het, kippen koop je hier niet zoals bij ons mooi verpakt, geslacht, gepluimd en gekuisd. Neen, hier koop je een kip levend, over de gezondheid van de dieren spreek ik me maar niet uit. Maar dus ik heb de kip gepluimd! En voor wie nog pittige details wil; de kop hing er nog aan te bengelen, helemaal bebloed. Man wat stinkt dat naar natte hond! En oh ja, nog een leuk nieuwtje: ze eten hier niet alleen vissenkoppen, maar ook kippen worden zo goed als volledig geconsumeerd. De poten en de kop worden ook gegeten! Jakkes! Gelukkig weten ze dat westerlingen daar niet zo happig op zijn en houden ze die voor zichzelf!

De bruiloft was eigenlijk minder specaculair dan ik had verwacht. Er zijn heel veel gelijkenissen met ons huwelijk, alleen wat conservatiever (heeeeeeeeeeeeel weinig intimiteit). Er wordt wel meer gezongen en gedanst. Ik weet het bij ons zingen en dansen we ook veel, maar niet in de kerk…
We zijn jammer genoeg niet kunnen blijven tot het feest zelf  (dat had ik wel graag eens gezien). Mijn zusje van 5 maand was ziek en mijn mama had ze meegenomen. Daardoor zijn we om zes uur maar naar huis gegaan.

Voor de rest loopt alles hier normaal. Ik heb weer minder heimwee, wat wel leuk is. Ben hier gewoon al een dikke maand! Soms word ik wakker en besef ik dat ik in het geweldige Kameroen ben. Ik geniet nog steeds heel erg van het leven hier (en van de ananassen he Katlijn).
Over de school: ik geef nog steeds les op Sapienta hoor (van maandag tem woensdag).  Donderdag en vrijdag geef ik les op CEBEC. Is leuk om te vergelijken al moet ik zeggen dat ik van de rijkdom in Sapienta en de armoede in CEBEC weinig het verschil merk.

Dan nog een grappig weetje over de huisdieren die ik hier heb. Sommige vind ik leuk, andere net iets minder….
In de living heb je de muggen en de spinnen. In de keuken (vast aan het huis, want er is ook nog een hutje, wat dienst doet als echte keuken) zitten er muizen en kakkerlakken. In mijn slaapkamer af en toe een dikke spin en een nest muizen of ratten hoor ik onder mijn bed. In de toilet (voor de pipi)/douche zit er elke avond een heeeeeeeel dikke spin en nog enkele kleintjes (die in België wel groot zijn). In de andere toilet (de put) zit het vol met reuzegrote kakkerlakken. Dan heb ik ook nog twee ietwat normalere huisdieren; twee katten, waarvan eentje me overal volgt. Ze vergezelt me zelf tot op het toilet. Ze vindt het leuk om zich dan tegen me aan te vleien. Ik geef toe ik ben een dierenvriend, maar er zijn wel grenzen!
Zo, bij mij thuis ben je dus nooit alleen. In elke kamer een ander vriendje :)

De nieuwe school

{ oktober 3, 2008 @ 10:38 am } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , } · { Reacties (5) }

Het bevalt me heel erg goed op de nieuwe school! De directie en de collega’s zijn allemaal heel vriendelijk. De directie doet hier WEL wat ze zegt, zelf meer dan dat. Ik word een beetje te veel als blanke behandeld. Dit ligt volgens mij aan het feit dat er op deze school nog niet veel vrijwilligers gewerkt hebben. Op CEBEC verloopt het veel gestructureerder dan op Sapienta. De uren van de pauzes liggen vast, er is meer pauze, er gaat een bel als de pauze begint en eindigt. Nuja een bel… ze slaan met een stok tegen een pan die betere tijden gekend heeft.

Nog een leuk nieuwtje; de directie van Sapienta heeft er de brui aan gegeven. ze is opgestapt. Ze verdiende te weinig. Voor ze vertrok heeft ze enkelen om vergiffenis gevraagd om wat ze die ooit had aangedaan. Ze vond dat ze recht had op vergiffenis, want ze was de meest geduldige vrouw die er bestond. Van zelfkennis gesproken… Nuja, ik denk, of beter ik hoop dat er voor Sapienta betere tijden aanbreken. Voor mij is het allemaal zo erg nog niet, maar voor die kinderen daar… Maar ik mag het ook niet dramatiseren, ik stel het misschien allemaal erger voor dan het is.

Het is de eerste keer dat ik het ga zeggen, maar voor het eerst heb ik enorme heimwee :( Ik weet dat het wel zal over gaan, maar ik zou zooooo graag iedereen eens terug zien… Heb het hier wel nog steeds naar mijn zin hoor, maar het gemis wordt groter.
En voor de geïnteresseerden; ik ben volledig bekomen, ben weer zo gezond als een visje (voor zolang het mag duren).

Straks moet ik couscous gaan maken voor de twee Nederlandse meisjes die toekomen. Bernadette heeft me zelf gevraagd om hen te ontvangen, omdat ze er niet op tijd kon geraken. Ik ben tenslotte al een echte Bamoener, dus ik zal dat zeker goed doen! Dat zijn tenminste haar woorden. Eigenlijk is het zoals suzanne zegt: ik ben hier nen echten toerist! Hehe, maar ja ik moet me toch kunnen intergreren eh. En het werkt duidelijk wel.
Wat mijn haar betreft, dat gaat er zondag uit! Ik hou het er nog in omdat ik morgen naar een trouw moet, maar zondag gaat het er zowieso uit. Ik word er gek van! Je kan er niet mee slapen, het jeukt (en neen geen luizen), het is lelijk en tja meer argumenten heb ik niet nodig.
Goed ik laat jullie. Tot de volgende!

Suikerfeest!

{ oktober 1, 2008 @ 9:20 am } · { verblijf in Kameroen }
{ Tags: , , } · { Reacties (8) }

Eten, eten en nog eens eten! Kan geen eten meer zien! Ik ben nog ziek van gisteren. Ik heb zo goed als de ganse nacht niet geslapen. Krampen, misselijkheid… Maar ja dat heb je zeker als je acht keer op een dag veeeeeeeeeeeeeeel eet? Het was dus suikerfeest en overal waar ik kwam moest ik eten (anders ben je erg onbeleefd). Mijn mama kent hier dus nogal wat mensen en wou me overal mee naartoe nemen! Ik denk dat als ik nog meer gegeten had die dag, dat mijn maag zowat geëxplodeerd was! Maar ik was niet de enige die ziek was; hehe het was deze nacht aflossing van dienst om boven de welbekende put te gaan zitten… Mijn mama en en mijn beide zusjes waren dus ook ziek en hadden ook last van krampen. Wat heerste er een gevoel van verbondenheid ;) Mijn papa daarentegen was ook ziek, maar hij had eerder last van een zware kater. Die ligt nu nog in zijn bed. Hehe, laat die maar eens lekker zweten…

Voor de rest heb ik heeeeeeeel goed nieuws. Ik ben maandag op school toegekomen en heb gedaan alsof ik van niks wist over de remediëringslessen. Nuja, als de directrice me erover had aangesproken, kon ik me nog verdedigen hoor. Ze had gezegd dat ze me boeken zou meegeven zodat ik me kon voorbereiden (want daar stond ik wel op). Ze heeft me die niet gegeven dus kon ik geen wiskunde geven. Zou het misshien wel kunnen, maar had daar eerlijk gezegd niet zo veel zin in. Zeker niet onvoorbereid. Dus ik heb mijn remediëringsklasje open gedaan en ben terug groepjes leerlingen gaan halen. Ze heeft er gewoon niks op gezegd! Ze is ook liever lui dan moe hoor. Ze zegt enorm veel, maar realiseert daar maar weinig van… Ze kwam me zelf nog een compliment geven op mijn haar terwijl ik aan het remediëren was. Iedereen vindt dat hier dus geweldig he! Een voor een zeggen ze hoe mooi ik wel ben met mijn haar zo. Jakkes denk ik dan :)

Voor de rest heb ik eigenlijk heel weinig nieuws. Gisteren was het voor het eerst een heeeeeel zonnige dag! Er is geen druppel regen gevallen en dat is de eerste keer sinds mijn verblijf hier. Ik ben hier gewoon al een maand! De tijd vliegt hier wel, ook al zijn ze hier erg traag allemaal.

Ga straks waarschijnlijk naar Bafoussam met Bernadette want ze heeft een stick nodig en ik moet haar helpen kiezen :)

Ok, dat was het zo ongeveer. Ik zie jullie graag volgende keer terug (met meer nieuws over de nieuwe school waar ik morgen begin).

Volgende invoer