Archief vooroktober 16, 2008

heeeeel erg ziek…

Tja dat is tenminste wat ik ze hier wijsmaak. Overal waar we probeerden weigerden ze mijn visum te verlengen omdat het een toeristenvisum is. Dat kan NIET verlengd worden. Dat wordt enkel verlengd als je ziek valt en dus bijgevolg niet kan reizen.
Ik zag het even niet meer zitten. Ik keerde van een kale reis terug van Yaoundé naar Foumbot. Ik dacht: “dit is dan het einde van het mooie avontuur…”. Maar 1 iemand die me toch kon helpen… de dokter. Aangezien mijn papa in het ziekenhuis werkt, kent hij de dokter persoonlijk. We zijn dus gisteravond allebei (mijn papa en ik) met een ei in ons broek gaan aankloppen bij de dokter (moet je weten dat die hier een hoog aanzien hebben, het zijn belangrijke mannetjes). Die zei onmiddellijk dat het goed was en dat we deze morgen de papieren in orde zouden brengen. Hij heeft me zelf een extra ziekte gegeven en dat allemaal gratis en voor niks :) Ik krijg dus 60 dagen om te herstellen van mijn tyfus en nog iets maar de naam ontgaat me. Ik voel me wel nog vrij goed ondanks dat ik zo ziek ben… Nuja ze zijn hier toch allemaal lekker corrupt; denk maar aan Kakambé (die me nog 10 000 cfa moet is zo’n 15 euro. Zogezegd gebruikt om mijn documenten op te sturen naar Yaoundé, maar daar hebben ze niks ontvangen… Zelf de post bij ons is goedkoper! Ik zie er misschien stom uit (blond volgens mijn allerliefste papa die niet meer zo goed ziet), maar zo stom ben ik nu ook weer niet…) :)
Dus aangezien er hier een heleboel corrupt zijn, wil ik me ook daarvan niet onthouden. Kwestie van me hier volledig aan te passen. Als het met het attest niet werkt (wat me zou verwonderen) heb ik nog steeds een achterpoortje… Dan gaan mijn papa en ik trouwen! We hebben echt alle mogelijkheden overlopen en dat is onze laatste hoop… (sorry benny, maar het stelt hier niet meer voor dan een stom papiertje dat we moeten gaan tekenen in het gemeentehuis…) Heb er echt al om moeten lachen. Wat ik niet allemaal doe om hier te kunnen blijven. Het avontuur hier is me teveel waard om het zomaar af te breken. Daar had ik me niet op voorzien en sommigen onder jullie kennen mijn “kantje” al… MENTALE VOOBEREIDING!!!

Voor de rest heb ik geen nieuws… buiten dan het feit dat ik mijn kleine teen gebroken heb. Doet wel pijn, maar mijn zorgen over mijn visum doen me die pijn al snel vergeten.

Hou jullie goed daar en ik hoop dat ik jullie in een volgend bericht goed nieuws kan brengen…
Groetjes vanuit het corrupte Kameroen