geen titel

Vandaag heb ik lesgegeven in het vijfde, omdat de leerkracht even iets moest gaan doen beneden aan de weg. Veel begreep ik er niet van, maar ik heb me toch maar uit de slag getrokken met enkele boeken die daar lagen en bijna volledig uit elkaar vielen. De leerlingen waren echt volledig door het dolle heen toen ik daar alleen met ze was. Dit omdat ze wisten dat ik ze niet zou slaan. Ze werden dus echt luidruchtig. Amai, mijn klashouden staat hier echt op een laag pitje. De leerkracht van het vierde hoorde het lawaai en kwam de klas binnen. Opeens werden ze allemaal muisstil. Zou ik ook doen als ik wist dat ik anders een zweepslag krijg.
Nadien heb ik ze gewoon aan het werk gezet en telkens samen de oefeningen overlopen. De leerkracht is na (hij zei me dat het maar enkele minuten zou duren) een dik half uur dan toch nog komen opdagen (dat lijkt heel erg lang als je niks hebt voorbereid, de kinderen amper de baas kan en geen enkele naam kent). Hij heeft dan een leesles gegeven; 18 kinderen van de 50 kunnen lezen en dat in een vijfde leerjaar! (dit lijkt me toch te moeilijk om in pear-tutoring te geven, zeker omdat de leerlingen nog nooit in groepen hebben gewerkt en als je daar dan nog eens bij bedenkt dat amper de helft een deftig woord Engels spreekt. Misschien ga ik de uitdaging toch nog aan, maar voel er me voorlopig nog te onzeker over. Toch bedankt voor je tip Katlijn!).

Eigenlijk grappig, mijn mama zit hier naast mij. Volgens mij verveelt ze zich dood, maar hoeveel ik haar ook zeg dat ze naar huis mag als ze wil, dat ze naar mij niet moet kijken, ze blijft toch zitten. Ik heb het echt getroffen met haar! Ik kom der zeer goed mee overeen. Ze heeft me ook al vaak gezegd dat ze me enorm zal missen als ik wegga! Hoe lief!

En dan nu een klein beetje informatie over het water speciaal op vraag van mijn papa. Mijn zussen gaan dagelijks water halen op twee minuten stappen van hier. Het water stroomt daar uit een kleine pijp. Toevallig is er vandaag wel een put geslaan bij Bernadette. Daar kan je dus nu een kraan open draaien en er stroomt gewoon water uit! Dat lijkt nu echt al een luxe voor mij! Zelf ben ik ook al water gaan halen met mijn zussen, maar ik doe dat niet vaak omdat ik overdag ga werken. Het is wel altijd lachen geblazen. Ten eerste omdat ze een blanke zien die werkt en ten tweede omdat ik onderweg altijd de helft kwijtraak. Ik krijg zo’n ding voorlopig niet op mijn hoofd. Ik hoop dat dit je vraag beantwoordt.

Groetjes vanuit het warme Foumbot

4 Reacties »

  1. Ben Deschacht Zei:

    Dag Charlotte,

    Misschien heeft het nieuws je ala bereikt via je vader maar voor de zekerheid : Sofie is vorige week woensdag bevallen van Jasper. Hij woog 3.255kg en was 50cm groot. Moeder en kind stellen het wel;

    groetjes en veel succes nog ginder

    Ben

  2. pops Zei:

    Lieve Charlotte,

    Het is echt halucinant. Jouw doorzettingsvermogen wordt echt op de proef gesteld: slechts 18 leerlingen van de vijftig kunnen lezen! En de motivatie is geen stokslagen krijgen. Duidelijk is dat die motivatie niet intrinsiek is. Charlotte, vormt dat systeem om! Jouw inbreng is klasse! Laat je niet doen, go for it!

    Jouw trotse pops

  3. fabie Zei:

    Liefste schat,
    ongelóófelijk wat jij daar allemaal meemaakt !! En de toestanden aldaar, kinderen van pakweg 10 jaar oud die niet kunnen lezen, het zijn toch droeve toestanden.
    Niettegenstaande je twijfelt over je prestaties moet ik toch met steeds groeiende bewondering je verhalen lezen, zoals jij er voor gaat…….dat is niet te evenaren weet ge !!!!!
    Alweer wachtend op méér nieuws in het vervolgverhaal : Charlotte in Afrika (moet niet ALTIJD Kuifke zjin hé, integendeel, dit is véél spannender en leerrijker !!!!)
    Dikken toes & warme knuffel vanuit zonnig België (17° overdag, al goed koud ’s nachts !!)
    Je even trotse mams

    PS : Ik ga hier nu nog eens vragen hoe je slaapaccomodatie daar is : heb je een bed ? Nee zeker ??? Hoe & waar slaap je dan ??

  4. dvcharlotte Zei:

    Dag mama
    Ik heb inderdaad en bed en dan nog wel een twijfelaar! De kwaliteit van het bed is dan natuurlijk wel een pak minder dan dat van thuis. Gevolg: heb toch wel redelijk rugpijn. Nuja, ik overleef het wel hoor. Ik pas me behoorlijk goed aan aan de weinige luxe die hier is. Hoewel tv en een bed toch al behoorlijk luxueus zijn, niet?

    Dag Ben en Sofie
    Een dikke proficiat met jullie zoontje! Ik ben echt benieuwd! Ik zal hem jammer genoeg wel pas kunnen zien als hij al drie maanden oud is. Nuja geniet er van en nog veel slapeloze nachten eh. Groetjes vanuit Kameroen waar het nu volop aant gieten is.


{ RSS feed voor reacties op deze post} · { TrackBack URI }

Laat een reactie achter