Ik heb me gisteren doodgefrustreerd in de klas. Heb zo het gevoel dat alles wat ik daar sta uit te leggen eerder doordringt bij de muren dan bij de kinderen zelf. En dat is ook zo, ik denk dat er 5 van de voorlopig nog 37 leerlingen in mijn klas begrijpen wat ik daar sta te lullen. Hoe verwacht deze school nu dat deze kinderen goed presteren als hun aanpak volledig verkeerd zit? De directrice wist ons woensdag met trots te vertellen dat ze alle kinderen evalueert en dat dat ervoor zorgt dat de school op een hoger niveau komt, MAAR wat ze er niet bij verteld had; is dat alle kinderen toch overgaan. Of ze nu slagen voor de test of niet, ze gaan zowieso naar het volgende jaar. Heb zo het gevoel dat het nut van de eindevaluatie nog niet volledig is doorgedrongen bij haar… Nuja, ik heb dus zelf maar een idee uitgedokterd waarmee ik deze kinderen toch op een hoger niveau kan krijgen. Ik ben naar de directie gestapt en heb haar voorgesteld dat ik gedurende twee maand graag als remediërend leerkracht wou fungeren. Dat vond ze een geweldig idee! En ik ook 
Ik zal dus vanaf volgende week in elke klas nagaan wat het niveau is van de leerlingen en welke leerlingen het meest nood hebben aan hulp (en op welk vlak). Ik besef wel dat ik op twee maand geen bergen kan verzetten, maar ik hoop dat ik zo toch een basis kan leggen EN dat de directie en de klasleerkrachten de nood hiervan gaan ervaren en dus deze aanpak ook daadwerkelijk verderzetten. Als ik dit al bereik, denk ik dat ik trots mag zijn, maar de kans op falen is natuurlijk ook reëel. Ik ga er positief denkend mee starten en we zien wel waar we uitkomen zeker?
Groetjes en morgen meer nieuws en foto’s!
