Archief voorseptember, 2008
{ september 27, 2008 @ 11:47 am }
·
{ verblijf in Kameroen }
{ Tags: chocolade, haar, school }
·
{ }
Pffff wat liep ik gefrustreerd! Jullie hebben er geen gedacht van hoeveel moeite ik nu moeten doen heb om toch nog op internet te geraken (zit nu in Fouban, dat is een uurtje rijden). Nuja ik ben er… met meer nieuws deze keer!
Woensdag kreeg ik doodleuk te horen van de directrice dat mijn remediëringslessen “a waste of time” zijn. Ik was volledig overdonderd en vroeg haar wat ze daarmee bedoelde. Uiteindelijk was de leerkracht van de zesde klas bij haar gegaan om te zeggen dat hij vond dat ik in alle klassen wiskundelessen moet gaan geven (hij had me in de derde klas bezig gezien en vond me geweldig! Misschien moet ik hem als referentie vermelden in mijn cv 
). Ergens is dit wel een mooi compliment, maar ik was zo kwaad! De directrice draait met de wind van gedachte. Ik stel haar remediëring in kleine groepen voor en ze schildert me af alsof ik een of andere onderwijsgod ben. De leerkracht van de zesde klas vindt het tijdsverspilling en vindt dat ik alle leerkrachten ginder moet tonen hoe wiskunde moet gegeven worden en opeens denkt de directrice daar ook zo over! Echt ik was erg teleurgesteld. Het ging juist zo goed en de kinderen bleven me maar vragen wanneer ze de volgende keer konden komen. Dat ze daar dan eens een voorbeeld aan nemen! De leerkracht van de zesde klas zou *verdomme* beter hier eens naar komen kijken! Hehe tot zover de frustraties…
Donderdag ben ik met mijn mama naar Bafoussam geweest (de inspectrice is nog steeds moe en aangezien ik donderdag en vrijdag op CEBEC sta, had ik dus verlof). We hebben er inkopen gedaan om macaroni (wat ze echt niet lekker vonden. Behalve de papa,die heeft 2 porties genomen. Twas echt grappig. Eerst zeiden ze allemaal dat het heerlijk was, maar ja kon zo zien dat ze het echt niet lekker vonden. Ze wouden me niet beledigen. De blanken vonden het wel lekker, dus het lag niet aan mijn kookkunsten.) te maken. Man ik was veel geld kwijt en dat in Afrika! In de supermarkt was alles wel veel duurder dan op de markt. Maar ik moest enkele dingen kopen die ze op de markt niet hebben. Zo heb ik ook een twix gekocht. Ik weet het, niet belangrijk, maar ik heb daar zoooooooooooooooooo ongelooflijk van genoten! Ik mis de Belgische chocolade! Dus papa neem maar een kilo pralinen mee, verdikken doe ik hier toch al. Ik heb mijn mama een halve gegeven en het was alsof het het beste was dat ze ooit gegeten had! Ze heeft me wel tien keer gezegd hoe lekker ze het vond en ze heeft er zo’n 20 minuten over gedaan om hem op te eten. Wat liepen we daar allebei te genieten. Nu lijkt het alsof het eten hier niet lekker is, maar dat is helemaal zo niet! Ik leer volop coucous maken, want dat is echt heerlijk! We hebben trouwens ook gegrilde vis gegeten op de markt en het was om je vingers af te likken. De piment die ze overal op doen ben ik al redelijk gewend. Het is bijlange zo pikant niet meer.
Gisteren had ik dus ook geen werk. Ik heb mijn haar laten invlechten door mijn tante! Ik heb er ongelooflijk veel spijt van. Het heeft enorm veel pijn gedaan en ik vind het echt afschuwelijk! Ook is het echt niet makkelijk om ermee te slapen. Het enige voordeel is dat mijn haar niet in mijn gezicht hangt. Gelukkig zien jullie me zo niet en gelukkig blijft het er maar twee weken in zitten, als het er bij mij al zo lang zal blijven in zitten…
Ben gisteren ook nog een school gaan bezoeken in Foumban die gesticht is door een Nederlandse vrouw. Ze is getrouwd met een Kameroenees en woont hier al 40 jaar. Het was echt de moeite waard om te zien allemaal. We zijn (de nasa’s = de blanken) daar ’s avonds ook blijven slapen en eten en er was dessert! Ik was helemaal in extase 
Gisterenavond kwamen er ook allemaal Amerikanen op bezoek bij de Nederlandse vrouw. Die wonen hier allemaal omdat God het zo gewild heeft. Ik geloofde mijn oren niet. Welke onzin daar allemaal uitkwam zeg! Buiten die onzin, waren ze wel enorm vriendelijk en was het wel een erg gezelllige avond. Wat me ook is opgevallen is dat ik veel minder nood heb aan blanken dan de anderen hier. Ze vonden het allemaal heerlijk gisteren om tussen de blanken te zitten. Ik vond het ook wel gezellig, maar dat hoeft voor mij allemaal niet. Ik heb het prima in mijn gezin en hopelijk blijft dat de komende weken zo…
Meer nieuws zal ik jullie volgende keer meedelen, want mijn uur is bijna op. Blijven posten is de boodschap ook al denk je dat het niet interessant zal zijn (dat denk ik soms ook over wat ik schrijf. Cfr: beenhaar en twixverhaal). Groetjes (en sus het regent hier met momenten heeeeeeeeeel hard).
{ september 23, 2008 @ 1:18 pm }
·
{ verblijf in Kameroen }
{ Tags: olie, school }
·
{ }
Het wordt tegenwoordig alsmaar moeilijker om iets te schrijven en dit omdat het allemaal minder nieuw wordt. Ik zie hier alsmaar minder nieuwe dingen om me heen.
Vandaag heb ik voor eerst een echte werkdag achter de rug en dat doet me echt enorm veel plezier! Normaal moest ik gisteren beginnen, maar ik ben de hele dag in de weer geweest met mijn klaslokaal te kuisen! Toen ik gedaan had, was ik een negertje. Ben mij dan met kleren en al onder de kraan wat verderop gaan zetten. Nu heb ik tenminste een proper klaslokaal. Nuja, proper is wel heel optimistisch uitgedrukt hoor. Er ligt minder stof op de grond en op de meubels, behalve achter een zware houten tafelblad (dat ik toch niet opzij geschoven krijg). Daar ligt eigenlijk nog heel wat afval, maar ik kan er wel mee leven.
(Voor degenen die benieuwd waren naar hoe ik tewerk ga in mijn remediëringslessen: ik zal het jullie tijdens mijn terugkomst in geuren en kleuren uitleggen, het is me teveel om te typen…) Hehe ik begin de afrikaanse mentaliteit al over te nemen. Wat ze niet zien zitten; doen ze gewoon niet. Te moe is hier steeds een geldige uitleg. Man, dat wordt terug aanpassen in december…
Heb ondertussen al heel wat geleerd over de Afrikaanse keuken. Moeilijk is het meestal niet en alles smaakt hen als je het maar lang genoeg in de olie laat sudderen en er nadien voldoende zout of suiker op doet… Dus als ik terug kom zal ik waarschijnlijk een kilootje of tien zijn aangekomen. En ik die dacht dat ik hier wel zou vermageren. Een echte desillusie dus…
Mama en papa; alleen maar magere gerechten in december en de maanden nadien!
Groetjes en over de arme school kan ik nog niet veel zeggen want de inspectrice (de hoofdverantwoordelijke dus) laat haar voorlopig nog niet zien. Ze zal misschien te moe zijn….
{ september 20, 2008 @ 4:21 pm }
·
{ verblijf in Kameroen }
{ Tags: beenhaar, school }
·
{ }
Ben echt trots op mezelf! Ik heb al een gans remediëringsplan uitgewerkt voor volgende week! En ik denk dat het wel zal werken. Het moet daarom niet veel zijn, als het leesniveau maar iets verbetert ben ik al een gelukkig mens. Katlijn, ik heb dan toch een beloningssysteem uitgewerkt. Ik ben benieuwd welk effect het zal geven. Ik ben wel van plan om enkel te belonen bij goed gedrag en niet op hun prestaties.
Ik moet maandag ook een andere school bezoeken, dichtbij mij thuis. Dat is de arme school. Ik vind Sapienta (waar ik al twee weken sta) al behoorlijk armzalig, ben echt benieuwd wat deze school zal worden.
Gisteren was ik mijn benen aan het epileren (ik weet het dit is echt geen nieuws), maar de reactie van mijn mama en zussen was echt grappig. Ze kwamen alledrie mijn kamer binnen om te kijken wat ik aan het doen was. Ze zagen een machientje dat ze nog nooit gezien hadden en vroegen me waarvoor het diende. Ik zei dus dat het mijn beenhaar uittrok. Ze begrepen echt niet waarom ik dat deed. ‘Dat is toch wel mooi?’ Ik vertelde hen dat ik België de meeste vrouwen hun beenhaar epileren of scheren en dat er ook mannen zijn die dat doen (hé pascal ). Ze begonnen er hard om te lachen. Mijn zusje wou het ook eens proberen en zette moedig het machientje aan haar been. Onmiddellijk stak ze het terug in mijn handen en zei dat ze echt niet begreep waarom ik mezelf zo pijnigde. Ze keken me alledrie aan alsof ik een of andere freak was. Tot zover het verhaal over het modeverschil tussen België en Kameroen.
{ september 18, 2008 @ 4:25 pm }
·
{ verblijf in Kameroen }
{ Tags: mama, school, water }
·
{ }
Vandaag heb ik lesgegeven in het vijfde, omdat de leerkracht even iets moest gaan doen beneden aan de weg. Veel begreep ik er niet van, maar ik heb me toch maar uit de slag getrokken met enkele boeken die daar lagen en bijna volledig uit elkaar vielen. De leerlingen waren echt volledig door het dolle heen toen ik daar alleen met ze was. Dit omdat ze wisten dat ik ze niet zou slaan. Ze werden dus echt luidruchtig. Amai, mijn klashouden staat hier echt op een laag pitje. De leerkracht van het vierde hoorde het lawaai en kwam de klas binnen. Opeens werden ze allemaal muisstil. Zou ik ook doen als ik wist dat ik anders een zweepslag krijg.
Nadien heb ik ze gewoon aan het werk gezet en telkens samen de oefeningen overlopen. De leerkracht is na (hij zei me dat het maar enkele minuten zou duren) een dik half uur dan toch nog komen opdagen (dat lijkt heel erg lang als je niks hebt voorbereid, de kinderen amper de baas kan en geen enkele naam kent). Hij heeft dan een leesles gegeven; 18 kinderen van de 50 kunnen lezen en dat in een vijfde leerjaar! (dit lijkt me toch te moeilijk om in pear-tutoring te geven, zeker omdat de leerlingen nog nooit in groepen hebben gewerkt en als je daar dan nog eens bij bedenkt dat amper de helft een deftig woord Engels spreekt. Misschien ga ik de uitdaging toch nog aan, maar voel er me voorlopig nog te onzeker over. Toch bedankt voor je tip Katlijn!).
Eigenlijk grappig, mijn mama zit hier naast mij. Volgens mij verveelt ze zich dood, maar hoeveel ik haar ook zeg dat ze naar huis mag als ze wil, dat ze naar mij niet moet kijken, ze blijft toch zitten. Ik heb het echt getroffen met haar! Ik kom der zeer goed mee overeen. Ze heeft me ook al vaak gezegd dat ze me enorm zal missen als ik wegga! Hoe lief!
En dan nu een klein beetje informatie over het water speciaal op vraag van mijn papa. Mijn zussen gaan dagelijks water halen op twee minuten stappen van hier. Het water stroomt daar uit een kleine pijp. Toevallig is er vandaag wel een put geslaan bij Bernadette. Daar kan je dus nu een kraan open draaien en er stroomt gewoon water uit! Dat lijkt nu echt al een luxe voor mij! Zelf ben ik ook al water gaan halen met mijn zussen, maar ik doe dat niet vaak omdat ik overdag ga werken. Het is wel altijd lachen geblazen. Ten eerste omdat ze een blanke zien die werkt en ten tweede omdat ik onderweg altijd de helft kwijtraak. Ik krijg zo’n ding voorlopig niet op mijn hoofd. Ik hoop dat dit je vraag beantwoordt.
Groetjes vanuit het warme Foumbot
{ september 17, 2008 @ 12:40 pm }
·
{ verblijf in Kameroen }
{ Tags: school, zweep }
·
{ }
Vandaag was het dan zover. Ik heb me mogen voorbereiden op de remediering. (help ik vind geen trema op dit toetsenbord en tis een beu toetsenbord want tis een qwerty). Maandag zal ik dan uiteindelijk starten. Ben ontzettend blij dat ik toch iets nuttig kan doen nu. Ik weet wel dat ik niet veel moet verwachten, maar alle beetjes helpen!
Heb vandaag wel schokkende dingen gezien. De kinderen die hun huiswerk niet gemaakt hadden werden hard geslagen met een zweep! Ik had wel al gezien dat de kinderen geslagen werden, maar dat was met een stok en bijlange niet zo hard. Was er echt niet goed van. Nuja, de kinderen vonden het blijkbaar minder erg dan ikzelf. Sommigen gingen zelf supporteren voor elkaar. Het doet wel pijn aan hun reactie te zien, maar ze zijn het algauw weer vergeten.
Ivm de foto’s zal ik jullie moeten teleurstellen, want ik steek mijn kaartje niet meer in de stick van Lisette. Dat zorgt er namelijk voor dat mijn foto’s niet meer herkend worden door mijn toestel en dat vind ik toch wel zonde, want ben echt al mooie foto’s kwijt. Jullie zullen dus nog enkele maanden geduld moeten hebben (zo kunnen jullie solidair zijn met mij, want geduld hebben is hier echt iets wat je leert).
Oh ja nog iets; mijn blog is geen forum, dus als jullie iets willen zeggen tegen elkaar doe dat dan aub elders
{ september 16, 2008 @ 2:33 pm }
·
{ verblijf in Kameroen }
{ Tags: school }
·
{ }
Deze morgen wou ik vol goede moed aan de remediëring beginnen, (informatie van de leerkrachten over de kinderen bekijken, een planning uitschrijven, mijn lokaaltje in orde zetten) MAAR ik moest de van de directrice terug naar de derde klas (waar er ondertussen al 67 kinderen zitten!!!). Ik vond dit echt niet leuk omdat ik weer ben gaan lesgeven voor de muren. Ik loop tijdens de inoefening wel rond, maar zo maar even 50 kinderen extra ondersteuning geven op een totaal ander niveau en dan de sterkeren blijven uitdagen lukt me niet… Frustrerend dus. Ik ben er me van bewust dat ik tijdens mijn remediëring ook niet alle kinderen zal kunnen bereiken, maar als je er 6 voor je hebt of 67 maakt dat toch een groot verschil om niet te zeggen gigantisch. Nuja, morgen zal ze niet met dezelfde smoes moeten komen aanzetten, want dan kuis ik ZELF mijn lokaal wel op (hetgeen ik deze morgen eigenlijk ook al wou doen, maar de directrice stond erop dat zij dat zou doen).
En dan nu een korte fotoreportage…
- en dan hier de beloofde foto
{ september 15, 2008 @ 4:57 pm }
·
{ verblijf in Kameroen }
{ Tags: pannekoeken, uitstap }
·
{ }
Amai, ik ben nog ziek van gisteren (teveel gegeten). Ik had voorgesteld om eens pannenkoeken te bakken voor hen om ze eens iets van bij ons te laten proeven (nadien bleek dat mijn voorganger dit ook al had klaargemaakt, maar demijne waren beter :p). Ben samen met mijn mama inkopen gaan doen op de markt en dan ben ik eraan begonnen. Ik heb het puur op mijn gevoel moeten doen, want het was al meer dan twee jaar geleden dat ik dat nog eens gemaakt had. Maar al zeg ik het zelf; ze waren echt heerlijk! Ik wacht niet meer zo lang om ze nog eens te maken. Zal trouwens niet mogen ook, want ik moet het hier de helft van de straat leren maken
Zaterdag heb ik met de andere blanken een uitstap in Foumban gemaakt. Twas gezellig, maar we vielen enorm in de kijker. Nuja, ik denk dat de meesten daar nog geen 8 blanken bij elkaar gezien hebben; het was een echte invasie! We hebben er de overdrukke markt bezocht en het paleis van Foumban. Ik heb er van genoten, maar op sommige momenten me ook rot geërgerd aan de opdringerigheid van de Afrikanen! Gelukkig was dat enkel zo in het toeristische gedeelte, op de markt hadden we daar geen last van. Langs de andere kant begrijp ik die mannen wel goed hoor; ze zien ineens hun bron van inkomsten voorbij lopen en dan nog wel in achtvoud. Je zou voor minder opdringerig worden!
Vandaag ben ik naar Bafoussam geweest met Monsieur Kakambé. Ik ging mijn visum verlengen en hij ging mee omdat hij een belangrijk aanzien heeft die veel geregeld krijgt. Nuja, ik zal toch nog eens moeten terugkeren volgende maand, want ik was te vroeg. Maar ze hebben al een kopie genomen van mijn paspoort en ik heb al betaald, dus de volgende keer dat ik ga moet ik juist nog een krabbel zetten en klaar is kees.
Voor de rest heb ik niet veel nieuws meer en de foto’s zullen ook nog een beetje op zich laten wachten, want ik kan dat alleen doen als Lisette erbij is (zij heeft nl een stick waarmee ik ze kan over zetten). Groetjes
{ september 13, 2008 @ 9:18 am }
·
{ Uncategorized }
{ }
·
{ }
Ik heb me gisteren doodgefrustreerd in de klas. Heb zo het gevoel dat alles wat ik daar sta uit te leggen eerder doordringt bij de muren dan bij de kinderen zelf. En dat is ook zo, ik denk dat er 5 van de voorlopig nog 37 leerlingen in mijn klas begrijpen wat ik daar sta te lullen. Hoe verwacht deze school nu dat deze kinderen goed presteren als hun aanpak volledig verkeerd zit? De directrice wist ons woensdag met trots te vertellen dat ze alle kinderen evalueert en dat dat ervoor zorgt dat de school op een hoger niveau komt, MAAR wat ze er niet bij verteld had; is dat alle kinderen toch overgaan. Of ze nu slagen voor de test of niet, ze gaan zowieso naar het volgende jaar. Heb zo het gevoel dat het nut van de eindevaluatie nog niet volledig is doorgedrongen bij haar… Nuja, ik heb dus zelf maar een idee uitgedokterd waarmee ik deze kinderen toch op een hoger niveau kan krijgen. Ik ben naar de directie gestapt en heb haar voorgesteld dat ik gedurende twee maand graag als remediërend leerkracht wou fungeren. Dat vond ze een geweldig idee! En ik ook Ik zal dus vanaf volgende week in elke klas nagaan wat het niveau is van de leerlingen en welke leerlingen het meest nood hebben aan hulp (en op welk vlak). Ik besef wel dat ik op twee maand geen bergen kan verzetten, maar ik hoop dat ik zo toch een basis kan leggen EN dat de directie en de klasleerkrachten de nood hiervan gaan ervaren en dus deze aanpak ook daadwerkelijk verderzetten. Als ik dit al bereik, denk ik dat ik trots mag zijn, maar de kans op falen is natuurlijk ook reëel. Ik ga er positief denkend mee starten en we zien wel waar we uitkomen zeker?
Groetjes en morgen meer nieuws en foto’s!
{ september 11, 2008 @ 1:57 pm }
·
{ verblijf in Kameroen }
{ Tags: Afrikaan, leerlingen, school }
·
{ }
{ september 10, 2008 @ 1:46 pm }
·
{ verblijf in Kameroen }
{ Tags: bier, leerlingen, school }
·
{ }
Man wat ben ik uitgeteld vandaag. Niets is lastiger dan lesgeven zonder voorbereidingen! Niet dat ik me niet wil voorbereiden, maar de leerkracht van de derde klas neemt steeds alle boeken mee en zegt me dan ’s morgens vlug wat ze van me verwacht. Ach ja, langs de andere 
kant is dit ook een belevenis hoor. Maar ik zal toch blij zijn als ik terug gestructureerd les kan geven!
Vandaag waren er al 37 kinderen en dat aantal zal nog verdubbelen naar volgende week toe!
De kinderen waren erg lastig vandaag, maar als je gaat bedenken dat ze zo’n 5 uur na elkaar les 
krijgen is dat ook niet te verwonderen! Ik had daar deze middag een interessant gesprek over met het schoolhoofd die me 100% gelijk gaf, maar dan toch de leerlingen weer naar binnen stuurde toen ik ze te vroeg naar buiten liet gaan. Ach ja, ze heeft ook wel goede ideeën hoor. Ze wil met Lisette en mij heel graag een lang gesprek hebben over onze visie van het onderwijs.
Gisteren heb ik de leukste avond tot nu toe gehad hier in Kameroen. De stroom deed het de hele avond niet, (dat was dan het minder leuke deel) maar dankzij deze stroompanne zijn we gaan in de stad iets gaan drinken in een kramiekelig cafeetje. Daar werd ik warm onthaald door de stamgasten die het geweldig vonden dat ik al enkele woordjes Bamoens kan. Ik heb er zelf een zeer interessant gesprek gehad met een wat oudere man, die me zelf heeft uitgenodigd op de trouw van zijn zoon. Echt geweldig wat ik hier allemaal beleef! Maar het uitgaan was dan ook de oorzaak van mijn vermoeidheid vandaag.
Deze morgen heb ik dan ook een heel mooi compliment gehad van Bernadette (de voorzitter van de organisatie hier in Kameroen). Ze vertelde me dat iedereen in het dorp al heeft lopen stoefen over mij omdat ik zo sociaal en vriendelijk ben. Dat vond ik toch wel zeer leuk om te horen en natuurlijk kon ik het niet laten om dit gewelige nieuws met jullie te delen!
Voor de rest; ik begin me hier echt goed thuis te voelen, misschien blijf ik hier nog wel…. Ik denk niet dat het zo’n vaart zal lopen, maar ik ben momenteel echt nog niet van plan om naar het grijze België te komen (al is het hier momenteel ook erg regenachtig). Alez hou jullie goed ginder en tot op onze volgende afspraak.
Ik plaats alvast enkele foto’s voor jullie. De lay out is wel niet dat, maar daar heb ik hier geen tijd voor…
« Vorige ingaves
